112
Հոոմ՚էակա՛հ
կա յորա թ I, ան
ւղայմ՚սւն–
ներ
ու ։սրգիւ1։քն էր նաև
քլւիոաոնէսւթի՛նը
և ա՚1ար Հա մ՛ամ՛արգկտյին
Հիմ՚ր։ Այգ ւղատ–
ճտոաք Լր ււր ասւսքետլՊւերր
ւլ տցին քա–
րւււրե՜լւււ քրիաաւնէսւթիլէւր
կա րւրսւ Է1 եան
ասՀւ/՚աններսւ
մ՝ ԷՀ գտնուող
բոլ որ
մոզս֊
մա րւլներու1ւ։
Եթ է աւլենք
սրսրզտցնհլ
եւ րւալակա՚ն
ժոզսվուրւէնելաւ
Ս՝ԷՀր՛ե ՛հարու֊ պատս ու.
թ՜իւ^ւր, շատ որոշ կարելի ւղիաի րլ լայ տես­
՛
նել Հւա արա կու հա թ1, սքի ձգտա
մ՛ը։
հաքո
՛
ւ՛՛՛՛ւ՛ւ՝ երկրամ՚ասե րա վրայ ցհզասլհ՚ոներ,
բո­
լորովին սքիկաքո։ Յետոյ այգ ցեզասլետնհրր
կր
մ՚սքնհն աւել ի մ՛են՜ Հոս աքականտ
ք1
/,
ա՛հ
մ՛ր
մ՚ԷՀ,
ազգային
Հաւաքականէս
.
Էհե ան,
բայց
Իւ՚հ՚է՚Ս ^՚երքքտ
ա՛հ կա իա։ քւ1 իւ ՛հր կր
սլւսՀեն։ Աւելի վերՀ կա ղ ա՛հ
մ՚իասլետներ,
որոնք ոս աաասլԱ
ս՚էւԱ
լաւ ա յգ
ներքին ան–
կաքաս ք)իւ
՛
հ՛հ
ալ կր վերցնեն, Հւսւսոաաե .
լու Հաւ/՛ար տզզային
տւ/՚րոզՀակսւն մ՝քաւ–
թիւն մր։
Որով քտզտքտկրթութ
Լուէ։ ւլտրզ աւրս ֊
։/՝(
ք1։ մ՛ԷՀ
ձզ ստ։ մ՝ մ՛ր կ՛ոյ
մ՛իշտ
աւելի
մ՝ եհ
Հալաքտկտնա
ք։/ եան։ Աո անւլ անոր
քա՛լա րակրքւք ու թիլէ։ կարելի չսլիտի
րլլար։
Ա Ն Ա Հ Ի Տ
շարժււււԳեերւլ ւՐիեււէյե
ւււղի՚Տւ կ՛ր չաքւեԴւ
ա րհ Էքն։
է.
ժամանակի
ր1։թ ացքին մ՛իլ (տնտւոր եսեր
մ՛իացեր են կազմեք տ Համար Հտւաքակա–
նսւթիւններ,
րայց անոնցմ՛է իւ րաքանչի։ րր
սլաՀեր է իր ներքին անկտ/սա թիւնր։ կոր
ամ՚ենաուժեզ
րոտն է որ երր. և է
գոյու­
թիւնէ ունեցան– րլ լայ աոեզնտզ որհ՜ու.թե ան
՛՛՛
ԷՀ՛
Յայտնի
գրական
գսրհ՜եր,
ինչսլէո
Տհաուստ/», Թ ա յ ի ս ք
ևայլն, ցոյց կոստաև
թ է
որքան
զօրաւոր է մ՛արզ ու
/ / / ՚ / ՚
Ք ձ ՛
-
*
Ա'մ'1՜
կիրքր իրականին
մ՚ԷՀ, մ՚արգսւ
շեշտսւահ՜
եսն է, իսկ անոր Հակագրուահ՜
բարոյա–
կանր ՝ Հաւաքսւկանութ
իւնր։
ւ հ ս ա ւ ս տ ^ ւ
մ՝ԷՀ ներ/լայացուահ՜ սեսակսւ1ւ
կիրքր,
սլսս՚Ա կ՚առտՀՊւււրզ֊է
Ա՚էէիիստօն,
մ՚արգսւ եսնէ, ււր առօրեայ
կեանքի
ւ/՚ԷՀ
Հազարու մ՛էկ ձեւ ելաւ տուկ կր ներկայա–
նւսյ։ Ա՛րքան զօրաւււր է ան,
որուՂւ պատ­
ճառով ֆատ սար,
զերմ՚արզ ր, կր որ որ­
ոաւ ի։
Այգ պատ՜ճառով իսկ քազաքակրթ
ու֊
ին Տ ււր Հաւ սլքտկան կեանքով
մ՚հզաներր
թ իւնր ՀիԱՆակսւն
մ՚եհ
ազզեզաթիւն
մ՛ր
կ՚րնեն, անՀատ
մ՚եւլսւ
մ՛ր երրեք
չսլիտի չէ կրցահ՜ րնել անոր
վրսւյ, գարերու
րն–
կտրենար րնել։
Ա՚եզր չսլիտի պատրաստէր,
թացքին։
Յեզւաիւվտււթիւններու ե ւզտտե–
սւյլ իր անմ՚իՀակտն
սնւււնզ ին Համ՛ար հազ–
րազւ/նելտւ ատեն անՀտտի եսն է որ Հրա–
կէ նազիկ պիտի թ առէր։
պարակ
կ՚իՀնէ, ամ՛էն կապանք կտրան, և
Գիտունները
Iլ՝լա են որ մ՚ուրգր
մ՛իլիս֊ կր զսրհէ ա՛յնքան
աւերներ։
նսււոր րՀիՀներսւ
Հաւաքական
ութ
իւն
մ՚լլն
Մարգ անՀասւի ժամ՛անակաւոր
րլլա–
է, Հիմնսւան
աշխատանքի
ր ա</ անմ՚ան
լու գաղափարն է որ շեշսւել կաւոտ յ
հոր։
սկզբունքին
վրայ։
ՐՀիՀներա Հաւտքակա.
ԱնՀասւի եսր՝ ապրելու փափաքն է և այգ
նոլթիւնր
մ՛ինչև որչէ Հասել։ որոշ աստի֊
սււլղոլթհամ՛բ
րրահ
աշխատանքը։ Այղ
ճանի
մ՚ւլ, այսինքն
մ՛արզ ուն, շօշափելի
ար–
ճանապարՀին է որ ,,,*/, կ լ, Հանգիպի
արիշ
՛
էի՛՛՛՛ք ՛՛՛շ չէ Կւ՚&ք՚Ր """Լ՛ Բ
ա
./3 ՛՛՛՛՛՛
է՛՛էն ալ բուներու։ Հաւաքականով/
ի,նր
ստՀմ՚սւն
մ՛ը
մ՛ինակ, նոյնիսկ եթէ րլլար ան Հէքեաթ– կր գնէ անՀաւոի
եոին։ Այգ
աոՀմ՚տնր
ներա
Հսկան, չպիտի կարենար
սաեզհ֊ել
կ՝ արատ յայտուի
գրուահ֊
օրէնքով, նաև
քաղաքակրթութիւն։
ԲՀիրելւր
ինչ ճում՛– անգիր օրէնքով– պ, է բսւրոյա/լանը։
բու որ Հհ տեւեր են, գալու
Հասնելու Հա
մ՛ար մ՛ինչեւ մ՛արգ, մ՚արգիկ ալ
մ՛իեւնոյն
ճամ՚բուն կը Հետհւին,
Հասնելու
Համ՛ար
բարձրագոյն
քաղաքակրթութեան։
ԲՀիՀ.
1
՛
ւ
""/"/"
ց
անհաւասար
Հ՚՚՚֊-աքականոլթհան
մ՚ԷՀ մարգ,,,, աըր–
ուաէ չէ բացարձակ
ւսզ,ս
,
լ
ալ
թիլն, ՝ սրով֊
Հ֊եաել այգ բացարձակ
ազատութիւնը պի–
"
փ առնէր բացար
ձա
կ
անՀաւասարութեան,
Fonds A.R.A.M