ԱՆԱՀԻՏ
107
ներքին
շտրժսւժին
Ժիւայ1ւել
նաև արտա­
քին
շարժում՝
ւքչլ, տեղավտիւււլիՒիւնր,
որ
իրականին
մ՛էջ՝
շեշստւած
շարժույՐ
ւ1՝րհ է,
այս
սրէ՛՛՛ կր
արուի
աժենաուժեղ
Հար–
ուտծր
յտասջգիմսւ
իՒեան
անիւին։
Ազատ
շրՀո՚չ
նսվստբջ
իններէն
կր ստեւլծա
ի կեն–
ղ անակունս
ւ թ իլ1ւր,
կեանքի
ազատական
Հւսսաւտն՜ր,
իսկ իրենց
տեղր
ւքնտցալներր
կր ստեղծեն
բուսականուի/
իւնր,
կեանքի
ո/ ա Հււ/ ա՛ս ււ ւյ ա կա՛ս
ւ/՚սւսր։
Շարժող
ր Հ ի Հ ՚ ՚ ՚ ե ր ր
ի իժուէիր
ուտելիքի
իր1՚1ւղ տեղտւիււիւուժի
րնթ տցքին
կր
Հան–
գի պին նոր ւՐիՀտվայրի,
ե ստիսլսւած–
կր
յարւՐտլտւին
այգ. ժիՀավայրին։
Այգ
յ " ՚ ր –
ժտրւււիլր
կր մ՛տցնէ արագ
ւիաիսիւա
ի1 իւ՚ե
անոնց
կեանքի
և կազմութեան
ժէ$։
Այս
իսկ է
լւնաշրՀուժլլ։
Բնութեան
ժէջ
գոյութիլն
ուէւեցող
ա ււ արկա՚հհրր
կաւ/՝
երեւո
յթներր
գեղեցիկ
կամ՝ տ գ ե ղ
չեն։
Ա՚ենք Է որ կր
Հագուե–
ցնենք ա յ գ ղգեստր
անոնց,
ինչսլէս
պուպ­
րիկներու։
Ա՚տրգու
ւոգին
կարելի
է նր–
ժստցնել
սլրիսւՐտկի
ժր. նայելով
իժէ ի^՚չ
երեսներ
ունւի տ յգ
սլրիսժակ
ր, րոտ ա յ ն ժ
ան կր ցոլացնէ
իրեն
եկող
ճառագայէՒնե–
րր։ Առարկա
յօրէն
գ ո յսւէՒիւ1ւ
սւէւեցսղ
գե–
ղեցկսւթիւ1ւ
ժր ժաւ/՚անակին
Կետ
չպիտի
վտիւուէր։
Ա՚իՊւ չ գ ե ս
գեղեցկի
րժբււնուժր
ւ1 ամ՛անակին
Հետ
մ՛իշտ վտէտւան
է, որսվ–
Հետեւ
կեանքի
վւուիսիսութ՚
իւններր
իրենց
Հետ կր բերեն
նտԼ, իրարու
յաշ^որգսղ
սե–
լտւէււլներսւ
ժէջ, գեղեցկի
րժբսնուժի
ւիս.
վտիսուիժիւէւ
։
Արեււ/՚ուտքցի
մ՛ր ոչ ւ1՚Էկ բան կր Հաս–
1
լնա յ
ալւեւելեււՈւ
կոչուող
երաժշւոսւթ
ե–
նէն։ Այն բոլոր
եղւսնտ1լներր,
որոնք
աժե–
նտիւոր
տղգեցուիժիլքւ
սլիտի
րնէին
և
ւ/՚ին–
չեւ
տրցսւնւք
յսւղէին
Արեւելքցի
ւ/՚ր, ան­
տարբեր
կր ԷՒ ողուն՝
զայն։
Ան ոչ
ժիայն
գեղեցիկ
չի գտներ
ա յ գ բոլորշ,
այլ
ն ո յ ն
իսկ
"՛
գեղ
և նե,, տ ց հող։
Նո յ1ւ ր անն է տ
րեւժտեան
երաժշտութ
իւնւր
Արեւելքցիի
ժր
Հում՚տր։
Ուր եան
գեղեցկութ
իւնր կապուած–
է
ժիՀա վայրին,
ժիեւնւո
յն
ժամանակաշրջա­
նին
Ժ Է Հ ։ ք, րքան
ուրեմն
այլտղտն
պիտի
աէ՛"
մ ան, տարբեր
ժաժան ակտ
շրջաննե­
րու տակ։
Հի՛ն
ժողււվուրւլներր
րնակս՚հա–
բտր
ունէին
իրենց
երգր։
Եթէ
նո յն վի ճա­
կին
մ՛էջ
սլաՀուած՜
րլլտր,
ո՛րքսհւ
տարօ­
րինակ
պիտի թ ու էր ան մ՛եղի տ յ ս օ ր ։ Ապա­
գային
ժիեւնայն
բսվսաին
ենթակա
յ
սլիտի
1
ԼԼԼ
ա<
*՛
՚
ւ՚ևր
տյսօրուտն
եղանակներր։
Ա՚անուկր
երբ կր ծնի,
գեղեցկագիտա­
կան
ա յ գ
ժիհւնս
յն
բժբռնու
են երր կր
տեսնէ իր շրջապատին
մ՛էջ,
և գ ե ռ նոր
կազմութեան
ժէջ եղող
անոր
ժ՚իտքր
կ՚րն–
գօրինտկէ
զանոնք։
Անոնք
իր
էութ՛եան
ժաս կ,ւ կազմ՛են
տյլեւս։
Գեղեցկտգիտա–
կսւն
(
ւժբււնում՚ր
տեսակ
մ՛ո կտղասլտր
է. որ
կր
գրս
շմ՛ոլի
ՀաււսքակտնուիՒետն
մ՛աս
կազմող
իւրաքանչիւր
անՀտտի
վրայ։
Այ"
է սլատճառր
որ ժիեմւոյն
ժտժ՚տնտկտշրր–
ջտնի և մ՛իեւնոյն
մ՛իջավայրի
ժէջ,
Հաժե–
ժատտբտր
նմ՛ան գեղեցկագիտական
րմ՚բռ–
նոլւ/՛ կր
տեսնենք։
Աստուծոյ
ժր գտզտվւարր
ծնտծ
է
ժ արգոց
ժաքին
մ՛էջ,
բայց
"՛
յ՛է
գաղա­
փարի
սաՀւ/՚տնր
կաժ
սլտլտւնակւււթիլ^նր
վտիւուած
է գարերու
ր1ւթ ացքին։
Նա/սնա–
կան
ժտլովուրւէնելաւ
կրօնակա՚ւ,
րմ՚բււնու–
ժին
Համ՛աձայն,
Ան մ՛իշտ կր
մ՛իջամ՛տէ
մ՚տրգսց
գործերում։
Լին կտակարանի
ժէջ
շատ
որոշ կարելի
է տեսնել
տ յ գ
ժ՚իեւնտյն
երեւոյթ
ր։ ԵՀ "վան
մ՛իշտ
ներկայ
է ե ան–
մ՚իջտպէս
կր պատժէ
տժենտւիււքր
յան­
ցանքներն
իսկ։
Յետտգտյին
քրիստոնէու–
ԷՒիւնւր
ւիսիսեց
տյւլ
րժբււնուժր
և
զայն
տարաւ
կասլեց
Հտնգերձետլ
կեանքի
ժր
պատիժի
կամ՛ վարձատրութեան
գւտլափտ–
րին։
Գեղեցկի
գազաւիարր
ե բարս
յւսկտն
րժբււնուհներր
մ՛իջոցներ
են մ՛տ ր գոց
՝1
ա–
ժ՚սւր, վհատելու
7\
շժարստւիժիւ1ւր։
Երբ "՛յգ
ժիջոցներր
Հտժեժատտկսւն
ենւ ժաժ տնա­
կին Հետ,
բնական
կերպով
ժեր
ճշժւսր–
տուէՒիւններ1ւ
ալ յարա ր երական
ոլիսւի
ր լ.
լան։
Fonds A.R.A.M