նեցան
մօտէն տեսնելու
եւ վայելելու
զայն, վասն զի այգ
արտօնու­
թիւնն
ալ շուտով զլացուեցաւ։
Օր նոր, հրաման
նոր,
այս չէ"
միթէ
մեր երկրին մէջ տիրող փոփոխական
ոգին։
ժամանակը
սպանելու համար, շատեր ընթերցանութեամբ
կ՚զբա­
ղէին, մինչ ո։ րիշներ զանազան
զբօսախաղերով
կը
զուարճանային,
որոնց մէջ կարեւոր
տեղ մր կը գրաւէին
աղիւսախաղն
ու
ճատրակը։
Պարսկահայ երիտասարդ
մը հացի
միջուկով
աղիւսախաղի
քարեր,
համրիչներ եւ ճատրակի քարեր կը շինէր մեծ ճարտարու թեւսմր։
Աղիւ­
սախաղի
ամէնէն ճարտար
վարպետներն
Լին Հայկ
Թիրեաքեան
եւ
Սմր ատ
Բիլրատ
որոնք իրարու
հետ կը մրցէին, յաճախ
հետաքրքիր­
ներով շրջապատուած։
Բանագող
Լււու թիւնեան
ամէն օր Կիկոյի
գե­
ղագիր իր օրացոյցը
կը ցուցադրէր
զանազան
սրամիտ
ակնարկու–
թիւններով։
Հտմբարձումեան
կր գեղագրէր
այդ
օրացոյցները։
Իսկ
նուագահանդէսը
կարեւոր տեղ մը կր գրաւէր
մեր գիշերային
ժաման­
ցին մէջ։ Գլխաւորաբար
Նորատունկեան
եւ ժիրայր բարեացակամ
յօ­
ժարութեամբ
կ՚երգէին
զանազան
ազգային երդեր,
ունկնդիրներուն
մէջ մեծ ոգեւորութիւն
յառաջ
բերելով : Ենովք
Շահէն
մենախօսու–
թիւններ կ՚արտասանէր,
գլխաւորաբար
Սիամանթոյի
հատընտիր
բա–
նաստեղծութիւններէն
:
Մարտիկեան
նմանաձայնու թեան
իր
բնածին
տաղանդով
ատենաբանութիւններ
կ՚արտասանէր
,
մերթ՝ Խաժակի,
մերթ Շահրիկեսւնի
եւ մերթ Ակնունիի
ձայնը ձեւացնելով,
այնպէս մը
որ կարծես թէ ատենաբա1ւուլներն
անո՛նք
ըլլային . ել այսպէս
քրքիջ­
ներ ու կեցցէներ
կը կորզէր ունկնղիրներէն։
ժ-իրայր իր թաւ
ձայնով
Կռունկ
Հայաստանին
կը մենեըգէր,
իսկ Նորատունկեան
երգահան–
ղէսը կը փակէր
Հոյ ՆսպաՐւրմը երգելով, որուն կր ձայնակցէին
զրէթէ
բոլոր ունկնդիրները,
մեծ խանդավառութեամբ.
յետոյ
խորին
լռու­
թիւն
մր կը տիրէր, երբ ընկողմանելու
վերջին ժամը կը
հնչէր։
Մերթ ընդ մերթ խորհրդակցական
գաղտնի
ժողոկկյեր տեղի
կ՚ու­
նենային
((.
Հայլայֆական
սրահոին մէջ. կա՛մ Խաժակի
եւ կամ
Ակնու­
նիի նախագահութեան
տակ
:
Այդ
ժողոզԿւերուն
ԱՌԱՋԱՐԿ ՄԸ
մէջ որոշուեցաւ
—
եւ իրաւամբ
—
զգուշանալ
մեր
ԻԹԹԻձԱՏԻ ԿՈ1ՄԷ
ընտանեկան
նամակներուն
մէջ որ ել է ակնար­
կութիւն
ընելէ քաղաքական
կուսակցոլթեանց
դէմ։ Անգամ մը, տրուած
որոշման համաձայն , հեռագրով
դիմում
ե–
ղաւ Ներքին Գործոց նախարարութեան՝
կա՛մ դատական
ատ՛)անի մը
յանձնել
զմեզ ել կամ ազատ
արձակել, քանի որ որոշ
ամբաստանու­
թեան
մը ներքել
չէինք գտնուեր , այլ պարզապէս
արգելափակուած
էինք արտաքին
ամէն յաբաբերութենէ
զրկուած
,
միայն թէ
մեր ըն–
տանիքներուն
հետ
կրնայինք թղթակցիլ
թուրքերէն,
գրաքննութեան
բովէն
անցնելու
պայմանաւ
.
ազատ
էինք նաեւ օրուան
թերթերը
ստանալ
եւ օրուան դէպքերուն
իրազեկ ըԱալ :
-
4 0 6 -
Fonds A.R.A.M