մեր բանտակից
եղբայրներուն
նամակները
,
Հեռադիրներն
ու խնդրա–
գիրները շարադրելով
թրքերէն
լեզուով,
որովՀետեւ
թղթակցութիւնը
լոկ այդ լեզուով արտօնուած
էր :
Թղթատարին
ժամանած
օրը , անհամբեր
ոգեւորութիւն
մը կը
տիրէր : Անոնք որ իրենց սիրականներէն
նամակ րնդունած
էին , բնա­
կան
ուրախութիւն
մը կ՛զգային, իսկ անոնք որ չէին ընդունած՝ պաՀ մը
կը տխրէին, բայց ապա
նամակներէն
ոմանց ընկերած յուսատու
լուրե­
րէն կր մխիթարուէին
;
Բարեբախտաբար
Պօլիս Հրատարակուող
Հայե­
րէն եւ տաճկերէն
լրագիրներ անվրէպ
կր Հասնէին մեր ձեռքը : Եւ
աՀա՛ ընդՀանուր
Հաւաքոյթը
տեղի
կ՚ունենար
,
եւ խորին
լռութեան
մէջ՝ քաջավարժ
ընթերցող
մը կարգաւ կր կարդար
օրուան
թերթե–
րուե ամէնէն կարեւոր
լուրերը . յետոյ
կ՚սկսէին
դատողութիւնք
ու
դիտողութիւնք
:
Երբ թերթերն
աւետեցին թէ Իտալիա
երրեակ զի–
նակցութենէն
բաժնուելով՝
Համաձայնութեան
կողմը յարած եւ Աւըս–
տրիոյ դէմ պատերազմ Հրատարակած
էր , անսաՀման
ուրախութիւն
մը յառաջ եկաւ, այն Համողմամբ թէ այգ կարեւոր
իրողու թիւնը պիտի
փութացնէր
պատերազմին
վախճանը , մանաւանդ որ իտսլական նա­
ւատորմին
մասնակցու
թիւնր
ղիւրաւ
յաղթանակել
պիտի տար Տար–
տանէլի
նեղուցին
առջեւ
մղուած
կռիւին : ՇաՀրիկեան
այն աստիճան
Համոզուած էր անգլ. քաւլաքականութեան
վերջին յաղթանակին
,
որ
իր անձնական տկարութեան
Հակառակ՝ ոգի ի բռին անգւիհրէն
կը սոր­
վէր—իրեն
ուսուցիչ
ունենալով
էարենցը —եւ ամէն առաւօտ
կը մաս­
նակցէր
մարեՂւամարզի
փորձերուն
զոր Ե. ՚Բրիսեան
սիրայօժար կա­
տարել կա տար փափաքողներուն։
ՄարսՂւամարզի այս վարձերը պաՀակ
պաշաօնեաներուն
կողմէ մեկնուեցան
իբրեւ
զինւորական
մարզանքներ
եւ արձագանգ գտան
մինչեւ կառավարութեան
մօտ .
թիւրիմացու–
թիւնը
ղիւրաւ ւիարատեցաւ
սակայն : Գետնայարկ ու խոնաւ
(
մանա­
ւանդ երբ օղը անձրեւոտ
րլլար)
շէնքի մը մէջ գիշեր ցորեկ
փակուած
երիտասարդութիլնր
, —
թո՛ղ ծերութիւնը, — մարզանքի պէտք
ունէր
քիչ շատ կազդուրու
ելու Համար , քանի որ դուրս
ելլելու , արեւի Լ–
րես տեսնելու եւ մաքուր օդ ծծելու աստուածային
պարգե՛ւն իսկ կը
զլացուէր
իրեն : Ն. Զաքարեանի
միջոցաւ քանիցս
դիմում կատարուե­
ցաւ
Գայ մա դա մին մօտ , որպէս զի օրը գոնէ մէկ ժամ արտօնէ բան–
տարկեալներուս՝
դուրս
ելլել եւ արեւի լոգանք
մը ընել
զինւորական
Հսկողութեան
տակ : Վերջապէս առնուեցաւ
այդ ցնծառիթ
այլ վա­
ղանցիկ
արտօնութիւնր
որ մէկ օրուան
տեւողութիւն
ունեցաւ , ափ­
սո՛ս , գիտէ՞ք
ինչո՛ւ Համար : Երբ բանտարկեալք
իրենք զիրենք արե–
լին կենսատու
ճառաղայթնեբուն
տակ
զգացին , կարծես ամէն պատ­
շաճութիւն
մոռցան ել անառակ
տղոլ խաղերով սկսան
զուարճանալ,
մինչ «Պէյշը
Հեռուէն կը դիտէ եղեր
ամէն ինչ : Նոր բայց
անօգուտ
ղիմու՚ւռեր
.
օրերը կ՚անցնէին եւ մաքուր օգ ծծելու
շնորՀր կը զլաց­
ուէր մեզ : Շաբաթներ
անցնելէ վերջ միայն՝ բացառիկ
արտօնութիւն
շնորՀուեցաւ որ տասնական
Հոգի կարգաւ
եւ կէս ժամ
կարենանք
Fonds A.R.A.M