շարունակեցինք
մեր ճամբան
մինչեւ լեռան
մր ստորոտը , ուրկէ վեր
սկսանք մադւցիլ հետիոտն , որովհետեւ
ոստիկանները
հրաման
ըրին որ
սայլերէն վար իջնենք : Բարեբախտաբար
փոթորիկը քիչ մը հանդարտե­
ցաւ եւ հուխ ու անձրելը
մեղմացան : Երբ լեււան գագաթը
հասանք,
մեր առջեւ պարզուեցաւ
Այաշ քաղաքր , որ ձորի մը մէջ շինուած
կ՚ե­
րեւէր։
Եէնի Գավալի վարժարանին
տնօրէնն՝ անմոռանալին
Մարզպետ
ու ես երբ լեռը կը մագլցէինք,
կարծես
լռելեայն
կը մրցէինք՝
իրար­
մէ առաջ անցնելու
համար։ Անիկա մերթ ընդ մերթ կը կատակաբանէր
եւ կարեւոր խոստուՄսեր
կ՚ընէր զիս քաջալերելու
համար, եթէ
երբեք
օր մը Կովկաս երթար : Այլեւս սայլակ
չբազմեցանք
երկուքս, հետիո–
տըն իջանք զառիթ ափէն վար եւ իրիկուան դէմհասանք կառավա­
րական պաշտօնատան
առջեւ
որ լեռան
ստորոտը
կառուցուած
էր :
Պահ մը կանգ առինք ,
մինչ մեզ ընկերացող
ոստիկան - զինւորնե–
րէն մին պաշտօնատուն
կ՚այցելէր : Այդ
շ՚լնք1՝Ղւ ղիմացր , հազիւ
40-50
Ք
ա
յԼ
դէ՚՚Ժ
՚1
ա
Ր ՚ իսլամական
գերեզմանատան
մը ստորոտը
կառուց­
ուած
կ՚երեւէր
միայարկ
ու ւիայտակերտ
շէնք մը , որուն պատուհան­
ներէն քանի մր գլուխներ
դուրս ցցուած
էին :
Մեր մէջէն
ձայն մը գոչեց յանկարծ .
—
Նայեցէ՛ք , նայեցէ՛ք , ՏՀարդարեանին
գլուխն է , ահա՛ Խաժակն
ալ , եւ դեռ ուրիշներ
. . . :
Մեր ակնարկները
դէպի հոն սեւեռեցան : Հասկցանք
իսկոյն թէ
մենք ալնոյն շէկւքին մէջ պիտի հիւրընկալուէինք : ՛Բանի մր վայրկեան
վերջ , զինւորական կարգով
դէպի յառաջ խաղալու
հրամանը
ելաւ :
Երբ հասանք դրան
առջեւ , ցնծագին
ողջոյններով
րնդունուեցանք
մեր բանտակից
եղբայներուն
կողմէ :
Մեր բնակավայրը
15
կանգուն
լայնքով
եւ գրէթէ 20 կանգուն
եր­
կայնութեամբ
միայարկ
շէնք մըն էր։ Պատոլհաններր
երկաթեայ վան­
դակներով պատած
էին . տեղական
իշխանու–
Կ ե Ա Ն Ք Ն
թիլնք
—
թերեւս
բարձրագոյն
հրամանով — այդ
ԱՅԱՇՒ ԲԱՆՏԻՆ ՄԷՏ
երկաթեայ
ձողերը բաւական
չհամարելով՝
շեն­
քին
շուրջը մէկ կանգուն հեռաւորութեամբ
փայ­
տէ վանդակորմ
մըն ալ շինած էին, վւախուստը
դժուարացնելու
հա­
մար, շուրջը գիշեր ցորեկ
կը հսկէին մասնաւոր պահակներ։
Երեք կան­
գուն լայնքով
նրբանցքի
մը երկու
կողմր կային երկու սրահներ, որոնց­
մէ մին երկու սենեակներու
բաժնուած
էր , մին
բանտարկեալներուն՝
իսկ
միւսը ոստիկան–զինւորներոլ
բնակութեան
յատկացուած : Փոքր
սրահր հայ֊՚լայ(քա.կաԱ կր կոչուէր , վասն զի իրենց
բնակութիւնը
հոն
հաստատած
էին անո՛նը որ նիւթական
կարողութեան տէր էին : Իսկ
միւս սրահը ժողովրդական
կը
կոչուէր։
Այաշի մէջ բանտարկուած
էին հայ մտաւորական
դասակարգին
-
ւ 02 -
Fonds A.R.A.M