նուրջս
նայեցայ
տեսնելու
Համար անուանակից
բարեկամս , ո–
րուն ձերբակալութիւնր
լսած էի արդէն , բայց ոչ ոք տեսայ , արդեօք
Բիւզանդ
՚
Բէչեանին
Հե՞տ կր շփոթ էին ղիս , կր Հարցնէի
իւրովի : Վեր­
ջապէս գրասենեակ
մր առաջնորդուեցայ
,
որուն պատերն ալ զար­
դարուած
էին դատապարտուած
ել կասկածելի
անձանց նկարներով :
Հոն ալ նոյն ՀարցուՅսերն
ու բաղղատութիւնր
լայնածաւալ
ցուցակի մր
Հետ : Յետոյ Հրաման ե/աւ որ վար տանին
զիս : Երբ
ղրասենեակէն
դուրս
կ՚ելլէի
ինձ ընկերացող
ոստիկանին Հետ , դուռ մը
բացուեցալ
եւ սեւազգեստ
անձնաւորութիւն
մր դուրս
ելլելով րսաւ. Այս էֆէն–
տին
ալ վերի էֆէնտիին քով դրէ՛ք :
—
Ինչպէ՞ս... Հոս գիշերելու դատապարտուած
եմ. եթէ այդպէս է,
Հրաման բրէ՛ք որ ընտանիքիս
Հեռագիր
մր ուղղեմ եւ բացակայու­
թիւնս իմացնեմ,
որովՀետել
տանս մէջ ինձմէ զատ այր մարդ չկայ :
—
ք՛թէ
ա
յդ"լէ
ս
է > վ՚ո՚Ր տարէք , պատասխանեց :
Վերջապէս
երբ բանտին
դուռնէն
ներս մտայ , վանդակորմին առ­
ջեւ շարուած
տեսայ շատ մր ծանօթ
դ էմքեր , որոնք
նոյն օրն իսկ
ձերբակալուած
էին : Աղերս. Փանոսհան
Հեգնական ժպիտով մր ողջու–
նեց
զիս , «0՛ , բարով եկաք , Հազար բարով»
գոչելով : —Զեզ կա–
րօտնալուս
Համար եկայ , պատասխանեցի :
Անմիջապէս Հեռագիր
մր ուղղեցի աներորդլոյս, որ Հեռագրատան
դրացի ըլլալով Հանդերձ՝
Հազիւ յաջորդ օրր ստացեր է զայն։
Գիշերն
անցուցինք
ՄԷՀտէրՀանէի
րնդարձակ պարտէզին մէջ կառուցուած
փայ­
տակերտ
շէնքի մր մէջ , որ երբեմն
իբրեւ դպրոց կըծառայէ
եղեր
դեռատի
բանտարկեալներու
: ՛
Բանի մր գրասեղաններ
կային , որոնց
փ՛այ լուսցուցինք
գիշհրր : Օաջորգ օրր , երկու խումբի
բաժնեցին
բանտարկեալներս
.
մէկ մասն ազատ
թողուցին
,
իսկ միւս մասր
նո՛յն
շէնքին մէջ արգելափակեցին։
Չկրցանք մեկնու թիւն մը տալ այդ խըտ–
րութեան : Մեր Հէք րնկերներր
գիշեր ցերեկ արղելափակուած
կր մր–
նային , մինչդեռ ես ու ընկերներս ազատ Համարձակ
կը ճեմէինք պար­
տէզին մէջ եւ րացօդեայ
ժամանակ
կ՚անցունէինք : Փանոսեան մէկ օր
միայն սՂւալէ վեր1 , ազատ արձակուեցաւ : Ընդամէնր 29 Հոգի էինք ,
որոնցմէ 13ը արգելավւակուած
էին :
Մեր բնակութեան
սաՀմանււած էր քարուկիր ել յոյժ
ընդարձակ
սրաՀ
մը , խոնաւ , բորբոսաՀոտ
,
պատուՀաններու
նուազութեան
պատճառաւ : Հոն էին նաեւ
Հինդ վեց թուրք դատապարտեալներ
ո–
րոնցմէ մէկուն
փորձուեցայ
Հարցնել
Հետաքրքրաբար
. —
Ձմեռն ի
բուն այս ցուրտ րնդարձակ
սրաՀին մէջ առանձի՛ն էիք : — Ո՛չ , մենք
Հոս 125 Հոգի էինք , մեղմէ Հարիւր քսան
Հոգին
լհթհ դրուելով
մեկնե–
ցան : Մենք չուզեցինք
չհբե գրուիլ , որովՀետեւ
մեր պատիժին
երեք
չորրորդ մասր քիչ ատենէն
լրանալու մօտ է եւ Կայսերական
ներման
արժանանալու
յոյս
ունինք :
Եօթն օր մնացինք ՄԷՀտէրՀանէի
բանտը , անՀամբեր
սպասելով
կա՛մ մեր ազատութեան
,
կա՛մ տարագրութեան
:
Բանտին
տնօրէնը
-
99
-
Fonds A.R.A.M