է. Ակնունի
պանդխտների
շրջանում թէ գաղթականների
մէֆ, Պօլսի խան եր ում
թէ Կ ո վկա սեան
թ է յ արանն եր ո ւմ, Ամերիկեան
Հայոց
ժողովասրահ–
ներում թէ Րալկանի
ձորերում, Աար պա ա ականից
մինչեւ
սեղոս եւ
Նեդոսից
մինչեւ
՛
հանուր՝
ամէն տեղ եւ ամէն ժամանակ
բարձրա­
ձայն
Հնչի Հայութեան
ականքին
նոյն յամառ
Հրաւէրը
,
նոյն
աղգու
Կ
ո
էՌ՝
% *
Գէպի Երկի՜ր,
դէպի
Երկի՜ր»
63
։
Տասը տարի ետք,
1910
թ* Ֆր եզնոյ ի մէֆ գրուած՛ եւ «կաչիֆօր–
նիայի Պանդուխտ
Հայ երին» վերնագրով
կոչի մը մէ9 Ակնունի կը
խորՀրգածէ
• -
«
Երբ գնացքը յաղթական
սուլոցով
ճեղքում էր Ա ալտ ի լիճը, ուր
Հազիւ
յիսուն
ձմեռ առաֆ Փոթորիկն
էր միայն
տիրում
անսանձ
ալիքներին, ես, պատահական
մի անցորդ,
վագօնի
անկիւնում
վան–
գակուաե,
մտած՜ում էի
%
-
ուր
կ՚երթամ,
Ո՛ւր,
այսքա՛ն
Հեռու,
գէպի Խաղաղականի
ափին թառած եր–
ՀԻՐԸԼ՝ "Ր Կալիֆօրնիա
անունն
ունի,
երբեմն
անծանօթ
Հայի ական–
63
Նոյն, էջ
12։
- 252 -
Fonds A.R.A.M