դեռ թշնամեին գործածած
զէ սքի գնդակը
Հազիւ.
700
ոտք
կարողու­
թիւն ունէր։ Ասկէ զատ,
թշնամիին գործածած
ո չ֊մօսին
Հրացանին
փամփուշտը ծխաւոր ըլլալուն Համար դիւրաւ կը
նչմարուէր։
Թուրքն ու քիւրտը իրենց ձեռքին
ունէին,
Մարթինի
եւ Հին տե­
սակի
Մաուզէր, 10
փամփուշտ
վերցնող , եւ կապարով
փամփուշտ­
ներ որոնք երկու անգամ աւելի ծանր կը
կշռէին։
Այս բոլոր առաւելութիւններուն
Հետեւանքով,
Մօսին/ււ^
գին՜
ւած 9ան ֆետային
իր վր
ա
յ
կրնար կրել
250—300
փամփուշտ**։
Որո վՀետեւ
Մօսին/
գնդակը շատ
Հեռուէն
թշնամին
կը գանէր,
քիւրտերը
այղ զէնքը կ՚անուանէին
«
Մարդասիրական՝»,
այսինքն՝
մարդը շատ
սիրելուն
Համար,
Մօսինին գնդակը
շատ
Հեռուները
կ՚երթար
եւ զինքը կը գտնէր» • *
1 7
։
Մօսհն/ք
Հնարուած
էր
1893–/՛
ն, իսկ խմբապետ
Վար դանը
զայն
գործածած
էր
1896–/՛
Վանի կռիւներուն
ատեն։
Ւնչպէս
կ
1
ը11
ա
յ
Ո
Ր Հնարուելէն
միայն երկո՛ւ՛—երեք տարի
ետք
Մօսինք
թան ֆետայիներուն
ձեռքը անցած էր։ «Մերը չմեռնի Դաշ­
նակցութեանդ,
-
կ՝ը
ս
է Տաճատ Թերլեմեզեան
, - «
անոր Համար ան–
Հնարին բան չկայ ի խսգիր
Հայ ու պաշտպանութեան
ւ րրամը ձեռ­
քին
4000
ւքայլ
Սիպերիայի
մէք Աւրալին
Հասնիլը փոքրիկ
գործողու­
թիւն մըն էր մեր ճապուկ ճարտար ընկերներու
Համար:
՝
Բօնեաքի
եւ դրամի Հմայքով շուտով Պարսկաստանի
Մալմաստ գաւառը
կը
Հաս սէր
300–
է աւելի նորատեսակ
այգ
զէնքերէն»™:
Ըստ Ռուբէնի
(
Տէր Մինասեան)
,
Մօսին
Հրացան մը այն ատեն
Թուրքիոյ
մէֆ Հայուն կը ծախուէր
100
օսմանեան ոսկիի, երբ
ուսու­
ցիչի մը ամսականը
2
օսմանեան
ոսկի էր։ Թուրքերը
Հաւանաբար
շատ
աւելի աժան գինով
ձեռք կը ձգէին
Մօսին Հրացանը* ասոր
պատճառը այն էր թէ Հայուն
զէնք ծա խելը քրէական յանցանք
կը Հա­
մարուէր
եւ օրինազանցը
կրնար մա Հա պատ
իժի ենթարկուիլ
կամ
101
տարի բանտարկութեան
դատապարտուիլ:
Ուրեմն Հասկնալի
է Անդրանիկի
զ
ա
յր
ո
յթը>
երբ Հակառակ իր
զզուչաց ո ւմներուն
,
երեւան
Հան ուած էին Վանի
զինամթերանոց­
ները եւ անցած թշնամիին
ձեռքը։
Այդ զէնքերը
ձեռք կը
ձգուէին
մեծ զոՀոզութիւններով
եւ զանոնք մէկ թաքստոցէն
միւս գաղտնա­
րանը փոխադրելը
տեղի կ ունենար
տար ապայ մ անօրէն
դժուարին
պայմաններու
տակ։
16
Նոյն,
ԱՀ
17
Այն,
էջտ
18
Նոյն, էջ 3,
-
236
-
Fonds A.R.A.M