Հ * 8
* ՚
հաշնակցո
ւթեան
առաքեալը * քհոստոմ,
անձամբ,
ժրնեւ
եկաե էր Անդրանիկը
Հրաւիրելու, որ գայ եւ. ղեկավարէ
Հայ զօրքե­
րը, Հայ—թաթարական
կռիւներուն
ընթացքին։
Աւելի Համոզիչ դառ­
նալու Համար,
(
հոս աո մ կ աւելցնէ թէ ռուսը
Հայերուն Հետ է այս
անգամ: Անդրանիկ կը պատասխանէ*–
Ցարը ե՛ւ մեզի Հետ է ե՛ւ թաթարին
*
անոր եւ անոր
ճու­
տերուն նպատակն է մեզ իրար կոտորել տալ եւմեր մէֆ բանալ ատե­
լութեան
վիՀ մը»
116
։
*
Երբ Ռոստոմ ամիսէ մը ի վեր տեւող բախումներէն
էլուզէ
ղըր–
լագն եր պատմել
Անդրանիկին,
Հերոսը կըպատասխանէ *-
«—
Ա
աա
&
ո
յցը
Թէ
Ցարը
1
լուզէ
որ մենք եւթաթարներ ր շարու­
նակենք
զիրար կոտորել*,
յայտնի է այն փաստէն, թէ ամիս մրն է
աՀա որ կը տեւէ կռիւը: Եթէ Ցարը չուզէր որ մենք զիրար կոտո­
րէ ինք, իր ցուցամատը կըչարկէր եւ^ Հ
ա
յ ը Ր11
ա
յ թէ թաթար ր, կը
ղադրեցնէին
ան միրապէս
իրենց
կռիւը* եւ ասիկա կը տեւէր ոչթէ
մէկ ամիս, այլ ո՛չ աւելի քան մէկ րոպէ^
ՀՐընեւի մէֆ Անդրանիկ կը ծանօթանայ
բանաստեղծ
Ատոմ Եար–
ճանեանին
(
Աիամանթօ) : Այս Հանդիպումը
կը ներ շնչէ Աիաման–
թոյին^^ ու ան կը յօրինէ
Հերոսին
ն ուիր ո ւած «Անդրանիկ»
վեր­
նագրով Հետեւեալ
բանաստեղծութիւնը*–
ԱՆԴՐԱՆԻԿ
Ինքն էր որ երազիս մարմարեայ եզերքներուն վրայ, այս գիշեր,
Ապառաժի մը նման անյաղթ֊հլիօէն ոտքի,
Իր ըմբոստացողի հրեղէն գլուխն աստղհրուն մէջ մխրճելէն,
Բազուկիս հարուածովը ու սուրերուս շաոաչին հետ,
Ո
լ
իր ձհււքը ատհլութ-հան սուրհրովը զինած,
Հողին փրկութ՛եան սիրովը հրաշացած եղբօր մը նման,
Որ եղբօր մը օտարացումէն իր հոգին կ՚արիւնի,
խօսեցաւ ինծի Ան, եւ իր բաււհրը իրարու ետեւէ, կարգ աո կարգ,
Իփստ էին եւ քաղցր եւ ճշմարիտ եւ քինայոյզ եւ տոնական* • •
«
էւ ահաւասիկ ես եմ, ո՛՛վ մեղկութեան ու անշարժութեան զաւակ,
որ աղմկայոյզօրէն՝ այս իրիկուն հհււունհրէն կու գամ,
Փու երազուն եւ անտարբեր եւ անգործօն ու եսական ու տկար,
Երիտասարդի մարմինդ ու էութիւնդ ու հոգիդ,
116
Ա՛ Թէըզիպաշեան,
Անդրանիկ,
էջ
103։
117
Նոյն, էջ
104։
11
® ^«
Գուաուլեան,
Զօր • Անդրանիկ եւ Իր Կեանքն ու Պատերազմները,
Բ*
Տպագր., էջ
17։
Fonds A.R.A.M