Թուրքերր
կորսնցուիլս
ե էին Զերքէզ
՚
Բէօսէ
Պինպաշին,
2
Հա­
րիւրապետ,
5
են թաս պա յ
, 1
բժիշկ,
1
ոստիկանապետ
եւ
110
զին–
ւորներ
97
:
ԷՐԳ ԳԷՈՐԳ 2ԱԻՈԻՇԻ ՑԻՕԱՏԱԿԻ՚Ս
Հազար ինն հարիւր եօթ– թ-ոլականին,
Չքնաղ Մայիսի քսան եւ հինգին,
Տօն է բազմաշխատ ւքաեուան Գէորգին,
Աասնոյ հարազատ ւքեծանուն քաջին։
Թնթաց սրտերր տասնեակ քաջերուն,
Կոուհցան անվերջ, մինչեւ իրիկուն,
Իսկ, երբ գիշերեց, Գէորգըշալկած,
Գիւղէն դուրս ելան եւ գացին տրտմած։
ճամբան աղաչեց քաջն մահամերձ,
Հանգիստ ձգե՛ք գիս» մ՚ընէք շնչահեղձ,
Դրէք ղիս այստեղ, ծածկեցէք խոտերով,
Գացէք ընկերներ, դուք գացէք բարով։
Վերջին բարեւնեբս տարէ՜ք հայ ազգին,
Վերջին համբոյրներս Անդրանիկ քաջին,
Լացին ընկերներ, մօտեցան կարգով,
Համբուրեցին զինք ու անցան խմբով։
՛
Սայեց բոլորտիք, ալ չկարընկեր,
Ընկած կււուի դաշտ, տառապէր անտէր,
Համբուրեց հողը քաղցր հայրենեաց,
Փակեց աչքերը, ներքեւ աստեղաց։
• * •
Աղթամարի
ւքԷ2 Անդրանիկ
եւ իր խումբը
Հի
Լ
ՐՐ եղաե
էին Ս՛
Խաշ վանքին,
Հայկական
ճարտարապետութեան
գոՀարներէն
մէկը,
կա ռուս ուած՜
915-921
թթ> , Գագիկ
Արերունիի
Հր ամանով:
*
հէորգ
Զաւուչի
մեկնումին
յաջորդ
առաւօտ
,
կղզին
պաշարուաե
էր։
րանիէլ վարդապետ
դիտակով
կը նշմարէ
թուրք
Հետեւակ ու
ձիաւոր
զօրախումբեր
լիճի
եզրին։
կ երեւային
նաեւ երեք առագաստանաւեր
եւ շոգեմակոյկ
մր լի­
ճի ափերուն
մօտերը
:
Ֆե տայիներր
իրենց գրաւաե առագաստանաւերն
ու վանքին նա­
ւակը պատս ապար աե էին խորշի
մը մէֆ։
Անդրանիկի
կարգագրու­
թեամբ
Հայ մարտիկները
դիրքեր կը գրաւեն
ժայռերու
ետին։
97
Նոյն, էջ
701։
Fonds A.R.A.M