ցի Մուրատի խումբին
վրայ։ Մուրատի զինեալներր ոչ միայն
կյլ
Հարդեն քիւրաերը, այլ անոնց գիւղերն ալ այրելով կը վերադառ
նան Եենիկ:
Ապրիլ
2*
1904
է
–
ին) թշնամի ուժեր կըյառաջանան դէպի Տալ–
ւորիկ
ւ
Հանդիպելով
*
հէորգ Զաւուշի շեշտակի
դիմադրութեան,
կանգ կ՛առնեն եւ կռիւները կայուն վիճակ մր կը ստանան։
Ապրիլ §–ին , թուրքերը մեծ ուժերով կը Հարուածեն Անդրանի
կի դիրքերը ։ Անդրանիկ կը պարպէ ու կ այրէ երեք Հայկական գիւ
ղեր , որպէսզի թշնամին ապաստան եւ ուտելիք չգտնէ Հոն, եւ ժողո
վուրդը կը փոխադրէ ուրիշ տեղ:
Իրենց աճապարանքին
մԷՀ, գիւղացիները չեն յաՀողիր կրակի
տալ բոլոր տուները։ Զվառուած տուներուն
մԷՀ է նաեւ գիւղի քա–
Հանայ ին տունը ։ ՆաՀանՀող բազմութեան
մէՀ է Հա զրէ անունով որ
բեւայրի կին մը։ Ան առիթով մը ոխ պաՀած է գիւղի
քաՀանային
դէմ
ւ
Հազրէն նկատելով որ իր ատած քաՀանային
տունը կրակի չէ
տրուած,
-
Հ
*
Լա՚յ , իրիցու տունը մնաց՝» բացագանչելով
կը վազէ,
կիՀնէ գիւղը
1
կը Հր դե Հ է քաՀանային
տունը եւ թշնամիին Հրա
ցաններու կրակին տակ կու գայ եւ կրկին կը միանա յ նաՀանՀող
բազմութեան^
2
:
(
Ցետագային, Անդրանիկ այս փոքրիկ դրուա գը կը պատմէ Ա–
ւհտիս Ահարոնեանին, ժընե ւ , գրագէտին տան մէ ջ ։ Ահարոնեան,
իր կարգին, այս դրուագին շուրջ պատմուածք մը կը յօրինէ եւ զայն
կը նուիրէ Անդրանիկին, «Հա գրէն» վ երնա գ րո վ )
6 3
։
զացոզ ձիւնի տակ սասունցիք Շենիկի ժողովուրդն ալ կը փո
խագրեն աւելի ապա Հ ո վ վայրեր, բայց գիւղը չեն այրեր
Հ
այլ դարա
նակալ կը սպասեն չրՀակայ բլուրներուն
վրայ։
11
Ապրիլին
Հ
թշնամին
700
Հեծեալ զօրքով կը մտնէ դատար
կս ւած Շենիկ գիւղը* Հայերը աքցանի տակ կ՚առնեն Շենի կը եւ կը
սկսին կրակել : կռիւը կը տեւէ չորս ժամ: Թուրքերը չուրՀ
20
զոՀ
տալէ ետք կը փախչին:
Թուրք Հրամանատարութիւնը
իր Հետ բերած է Մշոյ ԱռաՀնորղ
Գնել եւ Պիթլի սի (Բա զէշ) Առաջնորդ Եզնիկ վարդապետները, այլ
շրՀաններէ Վար դան , Առաքել եւ Ատեփան վարդապետները, եւ քանի
մը Հայ երեւելիներ, որպէս պատանդ եւ Հաւանական բանակցու
թի ւններ ու զրկուելու Համար։ Թուրք զինուորականները սպառնա"
լիքի տակ կ ուզեն պարտագրել , որ թուղթ մր ստորագրեն պատանդ՜
62
վարգգէս
Ահարոնեան,
Անդրանիկ,
Պոսթոն,
1957, # 2 4 - 2 5 ։
Աւետիս
Ահարոնեան
(՛
Լարիպ)
,
Ազատութեան ճանապարհին,
Կ* Պոչիս,
1908, # 3 9 ։
Fonds A.R.A.M