րալանդակի
Հայերն
էին։ Այս ֆետայիներէն
զատ, Աասնոյ
21
դիլ֊.
դերը*
ունէին
չուրֆ
800
զինեալ
մարգ*
7
:
Բուն
Աասնոյ
21
գիւղերու
8000-8500
հայերն
էին, որոնք ըմ
բոստութեան
դրօշը
սլար զա ե էին"°:
՛
հուրան֊
Բարձրաւանդակի
մը–
նա ռեալ
շուրջ
180,000
հայութիւնը
չէր մասնակցած
կռիւներուն^
9
։
Աասունը
շրջապատ
ո զ թշնամի
ուժերն
էին
9—10,000
թուրք կա
նոնաւոր
զօրք եւ
5—7,000
քիւրա
զինեալ
խուժան
®։
Աասնոյ
գոյութեան
սպառնացող
այս ծանր
կացութիւնը
հայոց
զինեալ
ուժերուն
մ էշ յառաջացուցած
էր ռազմական
գործելակեր
պի երկու տեսակէտ
• - «
Առա^ինր՝
Անդրանիկի
գլխաւորութեամբ
,
անհրաժեշտ
կը գտնէր
մշակել
ծրագիր
մը, որով պէտք է ապստամ
բէին ոչ միայն
Ղ*ուրան—Բարձրալանդակի
1
բոլոր
շրջանները,
այլ
նոյնիսկ
Վասպուրակա՛նը։
Այս ծրագրին
նպատակն էր՝ ցրուել
թըշ–
նամիին
ուժերը
աւելի մեծ ճակատի
մը վրայ,
թ
ո
յէ
չտալով, որ
անոնք
ամբողջովին
ծանրանան
Աասնոյ
վրայ։
Այս տեսակէտին
բոլորովին
հակառակ էր Հրայրը, որ կը գտնէր
թէ
գործը
սկիզբէն
իսկ վիժած
պէտք է նկատել,
քանի որ պայ
քարը կառավարութեան
դէմ կը մղուի
չափազանց
աննպաստ
պայ
մաններու
մէ^։ Հրայրը աննպաստ
կը համարէր
մասնաւորապէս
այն,
որ յեղափոխական
դրօշ բարձրացնողները
միայն
հայերն են եւ ո՛չ
նաեւ
միւս
ց
ռ
ղերը
:
Այսքան
աննպաստ
պայմաններու
տակ
Հրայրը
անհրաժեշտ
կը
գտնէր
ընտրել
չարիքի
փոքրագոյնը
եւ ջանալ քիչ վնասով
դուրս
գալ : Այսպէս
մտածելով, ան կը պահանջէր
շարժումը
սաՀ ման ա փա
կել Աասունի
մէջ միայն եւ չվտանգել
միւս
շրջաններու
ալ
հայու
թիւնը :
Հրայրի այս առաջարկը
ունէր
նաեւ հետեւեալ
հիմերը
•
ա*- ՛հուրան–Բարձրաւանդակի
ժողովուրդը
թէեւ պատրաստ
էր
ամէն
զոհողութիւն
յանձն
առնելու եւ մասնակցելու
Աասնոյ
ապըս–
տամբութեան,
սակայն բաւականաչափ
ռազմամթերք
չունէր
կարե
նալ դիմադրելու
համար կառավարական
զօրքերուն:
*
ք^ուն Աասնոյ գիւղերէն
էէն՝ ՝&ոփ, Պ՝եաա ման, Ւրիցանք, Տափրկ, Պ*եդա–
շէն, Հթունամերիկ , Աեմալ, Հթենիկ, °*եալէգանման,
Ղ-եալէմսուր , Աղբէ,
Հեթինկ,
է§լՀովիա, կելիեկիւզան,
Տալուորիկ,
Ւչխնձոր , Ար ակունք , Ար
ս
րգ, Աաղաուն,
Հեզիկ եւ Սեւիթ (Ռուրէն,
Հ ա յՅեղափոխականի մը Ցիշա տ ակները,
Հա* Գ*, էջ
263-264):
57
Ռուրէն, Գ.,
# 264։
58
Նոյն, էջ
264։
69
Նոյն, էջ
264։
6
°
Նոյն, էջ
264։
֊ ֊ 184 -
Fonds A.R.A.M