• • •
Ղ^եկավարի մր փն ւո րււոո ւ֊քր տեւած էր ամիսներ
:
Գէորգ
Զ ա ւ ո ւ.շէն
եւ. Ա ե բա ստաց ի Մո ւրաաէն
պաա
կային այլ
թեկնածուներ,
ինչպէս
Ապղանաց
Մա կար ր , Հրայր—Գժոխքր
(
Ար­
մենակ ՛Լասար եան ) եւ Անդր անի կր։
Մպգանքի
տէրն ու իշխանը,
Մակար
չունէր
Գէորգի
ճարպի
կու­
թի ւնր • բայց
Հուրի եւ սուրի մէք եփուած
,
Տորք
Անգեղի պէս «աժ–
դա Հա մրն էր ան, շա՛տ աՀարկու»։
Հ^ողովուրդր
կ՚րսէր
*
եթէ Գէորգ
գայլ է կամ վագր
,
վ^եռի Մակարն
էլ կռուի
ժամանակ
զարկան
մի գո­
մէշ է»։ «Ե*– իրաւ, մեծ ու արիւնոտ
աչքերով,
խոշոր գլխով եւ
Հսկայ
մարմնով
այդ աժդաՀակ
մարդր
կռուի
ժամանակ
ոչ աք կր նայէր ոչ
ձախ* ա Հարկ ո ւ ձայնով,
խենչար
ր ձեռքին
,
առաք կ՚երթար
եւ կամ
անշարժ կր մնար
թէկուգ
Հարիւրաւոր
Հրանօթներ
պայթէին
իր
վրայ»
37
:
Գէորգ
Չաւուշի
ճիշդ Հակապատկերն
էր Մակար :
Ֆետայիներու
Հետ «Ջան
ղուրպան»ո
վ չէր խօսեր
Գէորգին
նման, այլ իր Հրամա­
նին չենթարկուողր
կ՛ենթարկուէր
իր փայտին
:
Կր ծեծէր ու ետքր կր
ՂԴ2
ա
Ր * Ը
ս
^Լ
ո
*1
Գ
«
Ջրդուկ,
ձրգուկ, շատ ցաւցուցի»։
Պարզամիտ
էր ,
եւ յետին
միտքը առաք
^Ր
ս
էր
ռլ
՜
ա
ո
֊
Հասարակ
որեւէ
կարիք չէր
զգար ոչ խորամանկութեան,
ոչ ալ զանազան
դարձուածքներու։
Մակար եւ իր գիւղացիները
ամենամոլեռանդ
Հաւատացեալներն
ու
յենարաններն
էին յեղափոխութեան։
Ըմբոստ
էր Մակար եւ ոեւէ
մար դո ւ չէր ենթարկուեր
:
Ան կ՝րսէր • «ֆանտ
ո վ ուսումով
մար դիկ ,
Քընց Տա մատ եան , քընց
Գուրգիկ
,
Արմենակ
,
վրր իմ գլխուս
գլխա–
՚֊
ո ր : է գ
ա
Ի°նչ է Արաբօ
,
եա Մուրատ
,
եա Անգրան ու Գեւօ,
թէկուգ
իմ սանաՀէր
Աերոբ • զըմմէնն
ալ քընց Մակար
չարժեն»
3
*
Մակարը պարապ
տեղը չէր որ կր խօսէր*
իսկականին
մէք ան
չէր
ենթարկուած
ոչ Արաբոյին,
ոչ Մուրատին
(
Պոյաճեան)
,
ոչ
յ*էորգին, ոչ Անդրանիկին
եւ ոչ ալ Մեր որին: Եւ֊ եթէ լուրք
դէ
ա
Ք
ռ
Ր
չէին պատաՀած
անոնց Հետ , պատճառր
այն էր եդած, որ այդ խմբա­
պետն երր
Հաշուի առած էին անոր
ուժը եւ քան ա ցած էին «եոլա եր­
թալ անոր Հետ»* * *
3 9
։
Միայն
Ռուբէնն
էր, որ առիթով
մը,
Հոնգուր–
Հոնգուր
լացուցած
էր վ^եռի Մակարը
Լայս մասին պիտի
անդրադառ­
նանք
յետագային՝)։
՚
Լեկավարի
փնտռտուքի
մէք կը մնային
Հրայր—Գժոխքն
ու Անդ–
(
հուրէն,
Հ ա յ Յեղափոխականի մը Ցիշատակները,
Գ*
Հ
ատոր , էք
205
տ
38
Նոյն, էք
206։
39
Նոյն, էք
206։
- 139 -
Fonds A.R.A.M