տախտակներ
ո ւն ճեղքերէն
բառ մը^ խօսք մր*, ձայն
մը լսել
կարենա՛՛
լու համար,
բայց
չկրցինք։
Յարութիւնր
,
որ պատուհաններուն
տակ պատն ի վեր կեցեր էր ,
մէկ ոստումով
քովս եկաւ եւ ականթիս փսփսաց
Ներսը մարգ կայ* խօսակցութեանց
ձայներ
առի։
Տղա՛յ
,
իրա^ւ
կորսես :
-
Այո՛)
ըսաւ
կամացուկ։
կասկածը
պատեց զիս եւ արիւնը
գլուխս
զարկաւ։
Աչքերս ոչ
պատուհաններուն
լոյսը եւ ոչ ալ փողոցին մէֆ եդած բաները կը տես՛֊
նէին։
Մտքովս
կ՚ըսէի*
«
Ւրաւ են եղեր
մեզի
ըսուածները՛»։
վարութիւնն
ու Տօնօն
ինծի կը նայէին եւ ես ալ անոնց։
Վստահ
էի թէ՝ Յարութիւնը
դիւրաւ
խաբուողներէն
չէր* Ան բանի
մը
մասին
չէր խօսեր ու կարծիք չէր յայտներ
,
մինչեւ որ վստահ
Հըէէ
ա
ր իր
ըսածներուն
եւ տեսածներուն»^
:
Անդրանիկ
կ՚ուղղուի
դէպի
գուռը եւ կ՚ըսէ որ հետեւին
իրեն։
Ան կ՚ըսէ
Յարսւթիւնին
• -
Եթէ ներսէն
ձայն տան թէ ո^վ է՝ քրտե–
րէնով ըսէ թէ մենք
ենք*,
բացէք։
Այդպէս
ալ կ ՚ Ը է է
ա
յ
ռւ
դուռը կը բացուի։
Սենեակին
մէֆ կը
տեսնուին
քիւրտերը
։
Խորհելով
որ եկողները
իրենցմէ են,
քիւրտե­
րէն
մէկը ^անպատրաստ
եւ անփոյթ
դուրս
կ՚ելլէ
սենեակէն։
Իր դէմ
անծանօթ եւ զինուած
մարդիկ
տեսնելովդ
կռուի կը բռնուի
։
Յաբու–
թիւնը
ուժեղ
ֆետայ
ի մըն էր \ Բ
ա
յ9
քի՚֊րտն
ալ զօրաւոր
կ՚երեւար
։
Պ*օտեմարտութեան
ընթացքին
Տօնօն
դաշոյնը
քիւրտին
կողը
խրելով
զայն
գետին
կը փռէ։
Մեռնող
քիւրտի
ձայնէն
երկրորդ
քիւրտ մը եւս դուրս կու գայ։
Հազիւ
ոտքը բակին
մէֆ գրած)
դա­
շոյնները
վեր կը բարձրանան
եւ քիւրտը
միայն
ժամանակ
կ՚ունենայ
ըսելու
%
«
ծ ւ / լքինԱլիւքան
եմ») ու կ ՚ ի յ ն ա յ դաշունահար
։
Տան մէՔիրարանցումը
կը սկսի։
Անդրանիկ
կը հրամայէ որ Տօ­
նօն եւ Յարութիւնը
տանիք
ելլեն եւ ուրիշ
քիւրտերու
փախուստը
արգիլեն
։
Ւնք դուռը կը հսկէ։
Երրորդ
քիւրտ
մը* որ
բխերիկէն
կ՚ուզէր
փ
ա
խչիի
տ
Դ
ո
9
դաշոյններէն
ետ վար
կ ՚ ի յ ն ա յ ։ Ասոր
վրայ
տղաքր վար
կ՚իջնեն
եւ երեքը
միասին
տունէն
ներս կը խու
ժեն։
Չորրորդ
քիւրտ մըսենեակին
անկիւնը
կեցած կը դողար։
Յարու­
թիւն
զայն ալ կը սպաննէ։
Կարգը կու գայ Աւէին
։
Ասոնք հոս ի**նչ գործ
ունէինք
կը հարցնէ
Անդրանիկ։
Ալէն չիպատասխաներ
կինն ու պզտիկները
կու լան ։
Անդրանիկի
ճնշումին
վրայ
Ալէն
կ՚ըսէ*
20
Լեւոն Լիւլէճեան,
Անդրանիկի Բերնով Աււաքհլոց Վանքի Կ ոիւը եւ իւալիլ
Պէկի Սպ աննութիւնը,
էջ
132-133։
Fonds A.R.A.M