Ո՞ՒՐ ԷՐ ԱՆԴՐԱՆԻԿ
ԱԵՐՈԲԻ ՆԱՀԱՏԱԿՈՒԹԵԱՆ
ԱՏԵՆ
«
Հասի՛ր
Անդրանիկդ
Հասի ր օգնութեան»
• • • :
Սերսբի
նահատակութեան
օրը
ո
Անդրանիկ
կելիեկիւզանէն
աւելի քան ժամ մը Հեռաւորութեան
վրայ
^ Ալօճագ
կոչուած
տեդը^
Ձեթոյի
գոմին մէջ պառկած՝
յօդացաւէ
կը տառապէր
։
Սասնոյ
բ ը ֊
ժըչկական
բոլոր
միջոցները
գործադրուած
էին Անդրանիկի
յօդա­
ցաւը
բուժելու
Համար
1
բայց
անօգուտ*.
Մատնիչներու
եւ լրտես–
ներ ո ւ ալքերէն
Հեռու
մնալու Նպատակս վ, Անդրանիկ
յաճախ թա֊
քըստոցը կը փոխէր
:
Վեց
ամիսէ ի վեր Հիւանդ
էր Անդրանիկ:
Յօդացաւը
այնքան
սաստիկ կու գար երբեմն
,
որ Հօրը տասը անգամ՝»
ինք իր մաՀը կը
ցանկար :
Անդրանիկի
խնամք կը տանէին
Յարութիւնը՛՛
,
ք
ա
$ եւ վստահե­
լի Հայդուկ
մը^ եւ անփորձ
զինուոր
մը^ որ Անդրանիկի
թեւը
ին­
կած
^ զինք տեղէ տեղ կը փոխադրէր
:
Օր ՚էը) գոմին մէ2 պառկած
եւ ցաւէն
յուսահատ
,
Անդրանիկ
կըսէ
ինքնիրեն
*
-•
Աստուած,
Ղ՝աբրի
էլ Հրեշտակը
դրկէ
1
Հոգիս
առնէ որ ազա­
տի մ այս տան շան քէն :
Ութսունը
անց քաֆառողֆ
Մակար
ծերունին,
որ
Անդրանիկի
քովը նստած
չպու|սՀ7
^Հ*
ծխէր
1
Հիւանդին
աղերսանքը
լսելէ
յետոյ
կը դառնայ եւ կ՝ը
ս
է*
« -
Անդրանի՛կ
1
լաւօգ Աստուծմէ
կը խնդրես,
Պ՝աբօն
զրկէ
որ Հոգիդ առնէ: Պ*աբօն ամէն անգամ որ գլուխը
գռնէն
ներս կը խոթէ
եւ պատէն
կախուած
թ-ֆընքյշ.
(
Հրացանդ)
կը տեսնէ
1
վախէն
ներս
չի գար
,
Փ՚^Ւ՚էՒ
կ՚երթայ : Որչափ ատեն որ
թ ֊ ֆ ը ն ւ յ | .
Հոդ է^ ոչ *հա–
րօն կրնայ
մօտենալ եւ ոչ ալ ոեւէ մէկը՝^^
Հ
Ծերունիին
խօսքերը
ծիծաղ
եւ ••• մխիթարութիւն
կը պա աճա­
ռեն
Անդրանիկի:
Առաւօտ
մը գիւղացիներէն
մէկը շնչասպառ
լուր կըբերէ
Անդրա­
նիկին^ թէ՝ թուրք ու քիւրտ
զօրքերը^
Ալի փա չայ ի եւ Պշար է
Խալիլի
առաջնորդութեամբ
դէպի
կելիեկիւզան
կ՚ուղղուին։
Յարութիւնը
անմիՀապէս
Անդրանիկի
փամփշտակալը
ուսին եւ
մէ2քին կ անցնէի
պատէն կախուած
զէնքը վար կ՚առնէ
1
^Հ*
Հանայ
*
Գէորգ Զաւուչէն ետք ^ Անդրանիկի
ամէնէն չաա սիրած Հայդուկն
էր &ա–
րութիւնր
,
հ/հ*
յեաագային
Առաքելոց Վանքի կռիւին մէթ
ՆաՀաաակ
ո ւեցաւ։
1 5
ձձւ.#ք|ք
Լիւլէճեան,
Անդրանիկի Բերնով Աոաքհյււց Վ անքի Կռիւը եւ խալխ
Պէկի Սպաննութփւնը,
էջ
124։
- 128 -
Fonds A.R.A.M