«
Մենք սրտով կտրիճ ու բաժով պարթեւ
Հաստ, հաստ ունինք թեւ ու վազենք թեթեւ,
քԴզրանք նստելուց, մենք կուել կ ՛ուզենք,
Միայն թէ, Հայե ՛ր, տւէք մեզի զ է ն ք ։
Անօթի, ծարաւ, աւլ լէ չը մնաց,
Արմատ կը կրծենք, չ ենք ուզեր ձեր հաց.
Անօթի, ծարաւ՝ բանի կարօտ չենք.
Լոկ միայն, Հայեր, զէնքի կարօտ ենք ։
Մեր սուրբ Մըրըբէն եզնի մեզ վկայ,
Աշխարհ քընչ մըզի կտրիճ մարդ չկայ.
Շէյխ մեր աոջեւէն փախնի քընչ կատու
Ամօթ չէ՛
0
մնանք թուրքին հարկատու։
Զեզնէ չընք ուզի ոսկի ո՛չ արծաթ,
Տուէք մեզ, Հայեր, մէկմէկ ծակ երկաթ.
Հանդէ կը կ այնենք ու աոաջ վազենք,
Միայն, ադբրտիք, տւէք մեզի զ է ն ք ։
Հազիւ, երգը վերկացած,
գուժկանը
ներս կր մտնէ,
ըսելով*–
«
Հրվար
է՛,
Հէ՚յ
Հրվար է՛, Բրքրանց
իք *հրրգ ոյի տան
ոչխար
տարան»:
Ղ՚րգօն անմիջապէս
իւումբ մր մարգոցմով
քիւրտերուն
ետեւէն
կ երթայ
ո չխարներր
բերելու՛.
Երբ Մուրատ
ժողովականներուն
կր բացատրէր
կռիւին
երագի֊
րր , ուրիշ գուժկան
մր ներս մտնելով
կր
գոչէ*֊
«
Հրվար
է՛, հըվար
է՛* քիւրտեր
,
ՔըդՐ
լԱ
նցիք
եւ
Բատրքցիք
Հեղեղի
նման
լեցւեցին
Շէնըքը
եւ Աեմալի
գոմերր
եւ կրակ
տուին
ցորենի
ու գ
ա
րիի
բարդերս»՛.
Շէնիկցիք,
դէնքր
առնողը
կը վազէ քիւրտերուն
գէմ
կռուելու՛*
Հոս,
միջանկեալ,
սլէտք է ըսել,
որ Սուլթան
Ասլտիւլ
Համիտ
Ո • –ի գա Հա կա լութէն
էն առաֆ, սասունցիք
իրենց գաւառի
քանի մր
քիւրտ ցեղասլետներուն
Հետ բարեկամական
դաշինքներ
կնքած էին,
անոնց կու տային տարեկան
«
նուէրներ»
եւ Փոխադարձաբար
զիր
ա
ր
կր պաշտ սլան էին : «Օսմանեան
կառավարութիւնն
իսկ չէր կարող մօ­
տենալ նրանց սաՀմաններին
եւ մի անարդար
պաՀանֆք
անել»^՛.
Սա սնոյ
չրֆ
ա
նի
Հայ—քիւրտ
բարեկամութիւնը
տեւած էր
մինչեւ
1877-78–/ ՛
ռուս֊թրքական
պատերազմը,
որմէ ետք Սուլթան
Համիտ
83
Նոյն, էջ
12։
- 99 -
Fonds A.R.A.M