րունակեց
ԱԷմԷրճեան
9
-
ԼՀեչուշտ
կը ճանչնամ.
ատենէ մը ի վեր եղա
ռ՝»*յր ու ընկեր
ենք իրարու
Հետ։
–
Աս ոեւէ բան ըսած էէ* քեղի
Գաչնակոռլթեա%
մ ո*
ս
ին $
Ո՛չ
)
է
Ո^րելքն ան ալ քու. կուսակցութեանդ
կը
պատկան
ի ե մ ինչել
Հիմ*" կը տեսնուի
ինծ ի Հետ՝ ա ֊
ռանց
ո եւ. Է բան
ըսելու
$
Հիմ՛" Լը պ ՚ ՚ ՚ ր ղ ո լ է ր Արչակի
Համար , որ
\
քինաս
ազայէն
ղաա
ԱԷմԷրճեան
կանխաւ
խորՀրդակցած
էր
նաե– վարգե՚1>
ի* ՚ ց ի Աատոյի
Հե տ
։
ԱէմԷրճեան
կր չեյաէր
թէ ՕւԳրօշակ^ի
կամ Հ-3»
Ղ* աշն ակ ցութ
Ի ան խումբ
մը պէտ ք է
կաղմակերպեշ
էք ալթայ ի մէշ եւ ասոր
Համար
յարմար
ու
վստահելի
երիտասարդներ
չէին
պակսեր։
Արշ՚սկ
կ ոլտ »տ ր առ՛ուներն
իր բարեկ ա ւՈւ երուն -^–
\
թ
ա
ղ
ա
րէթ,
Իգնաաիոս
,
Անղրէաս
ք
Գալոլստ
ելայլն,
բ
ո
լ
ռ
րն
ա՛լ իր
երկրացիները։
Աէմէ/ռճեան
տուաւ
կանոնադիր
մը Արշակին
ել
1891
թոլի
վերքերը
Ես՛/թայի
մէ1 կ աղմո ւ եց՚՚՚ւ.
առա^
քին դաշնակցական
խումբր՝
10—13
ընկերներով։
Դաշնակցութեան
ա յ ս
ա
ս» ո. ա Հին
գործիչը
խյրիմի
մէֆ*
յեաոյ
կատարել
աուալ
խում րի անգասքեերոլե
եր գոլ–
մ ր՝ պ՚սաուիրելով
խիսա գա
ռ
ան
ա
պ աՀութիւն
եւ
Հայ֊
րեն անուէր
կուսակցական
ի վայել
անհատական
վե ր ա^.
բերում։
Եւ. այսպէս
սկսաւ
Արշակի
յեղափոխական
գոր~
ծոլնէոլթեան
երկրորդ
ալելի
կարեւոր
չՐ^
ա
՚
եը
։
ԱյնուՀեաեւ
ան
Հ՛ի է ս՚Գ օ մ տեսն ու եռար
գինե֊
տուներու
կամ այլ վայրերու.
մէՀ>
՚ –
կ)
։
||
Fonds A.R.A.M