146
Այա Սոֆիա,
մեծ՜ եւ աչխա
լ, Հա֊, ո-Լա 1լ եկեղեցիի՛ս
մ
ԷԼ՝
երգումով
կշ Հաստատեն
իրենց
դաշինքը
իրարու
Հա­
ւատարիմ
մնալու
խոստում ով :
Գերմանները
ցամաքի
ճամբով
կը Հասնին
մինչեւ
է՛ կոնիոն
(
Գոն իա)
շատ մը պատերազմներով
եւ
յաղ­
թելով
՚
Լլըճ
Ասլանի
ստուարաթիւ
զօրքերուն:
Անոնք
թէեւ մեծ վիշտեր եւ տառաաանքներ
կը քաշեն թէ՛ սո­
վէն , թէ՛ անօթութենէն
եւ թէ Հիւանդութենէն,
րայց
երբե՛ք չեն Ը
ս
ՀրՂՐԲ
Ժ՛" թ
ոլ
լանար
թշնամիին
աՀեղ
ուժին առս;^ :
Գրիգոր
Տղայ
Հայոց
կաթողիկոսը
ԱալաՀէտտինի
ԼԵղիատոսի
Սուլթանը,
ծ՜ագումով
քիւրտ՝)
գրած՝ նա­
մակին մէջ սապէս կը բնորոշէ
խաչակիր
Գերմաննե
րու
անյաղթելի
առաքին
ութ ի լեներն
ու տոկուն
Համբերու­
թիւնը,
որ ամէն վտանգաւոր
դէպքերու
մէ^ ոոյց կու
տային
անոնք։
«
Գերմանացիները արտակարգ մարդիկ են ո ւ վե­
րին աստիճանի հաստատամիտ, ո ւ բան մ ր չի կրնար
իրենց նպատակէն ետ կեցնել զի ր ե ն ք : Ամբողջ բանակը
զինուորական խիստ օրէն՛քներու կը հպատակի, ո ւ ա–
նոնց քու) չ կ այ յանցանք մ ը , որ անպատիժ մն ա յ : Վ ա ՜յ
է ե կ եր մարմնական հեշտո՚ւթփւննեբու անձնատուր հ –
ղուլնեբուն: Ասոնք արդիւնք են ա յն տ ր տմոլթե ս ա , որով
ա մէ նքը համակուած եե Երուսաղէմի կորուստին հա­
մար : Անոնք յանձնա ռ ո լ չեն ըԱար իրե՛նց գլգլեակները
փոխանակել ուրիշներուն ոսկեթ-ելւ հանդերձներուն հետ:
Իսկ մարմնական աշխատանք նեբու եւ ձա խ ո բ դ ո ւը ֊ իւն–
նե բ ո ւ մէ ջ ունեցա ծ համբեբութ-իւննին դ ուրս է ամէն
ե ր ե ւ ա կ այո ւ ր ֊ ե ն է »
(
Միչ֊
՛
հիրք է՛) •
(
Աաւալան,
Ա՛
Հատոր, ,էլ
416-418)
տ
Fonds A.R.A.M