141
ներէն եւ.մանաւանդ
բարբարոսներէն
ոչ նուազ վտան­
գաւոր
Յո յներուն
դաւաճանութենէն
աղատուելու
յո
յ–
սով կբ լեցուէր : Երեք անգամ
յ
կ՝Ա
ս
է Վար գան պատ–
միչ
,
Ֆրեդերէկ
պատգամաւորներուն
միջոցով
օգնու­
թիւն
խնդրեց
Լեւոն
էն « վերջինս
դեսպաններ
դբկելով
կայսեր՝
ուզան՜ը կատարել
խո ստացաւ
,
ու իր բանա­
կին կարեւոր
պէտքերբ
Հայթայթեց
անմիրապէս
Հ
Հայոց
վեՀոգի
ի շխանին ա յս
մ արգա սիրական
ա–
րարքր եւ ցոյց տուան՜ մեհ՜աբանքբ
չափազանց
կմուրա–
(
սացնէ կայսրը։
Ա՝իւս կողմէ^
<
հրէդ
ո
Ր
Կաթողիկոս՝
Հե–
ար առնելով
Տ աբսոնի
արքեպիսկոպոս
՛
էյեր սէ ս Լամ-
րրոնացին եւ ուրիշ
երեւելի
եկեղեցական
Հայրեր՝
մին–
էեւ
Մ սիս
(
Մ ի սիս ) քաղաքբ
կայսեր
դիմաւո
րո
ւթեան
կ՝երթայ
յ
ու անկէ $)բեդերիկի
տեղեկագրելով
իր գա–
եԼ\* իրարու
երջանիկ
Հանդիպումի
մբ
ակնկալութիւնը
կը
յա յանէ
։
Կա յսբը այս բանէն չափագանց
ուրախացան՝,
շն ո ր–
Հակալ
կ՚ըլլայ
ու կը խո ստանայ
,
աղգին
Հաճութեամբ
,
Լեւոնը
Հայոց թագաւոր
պսակել : ք՝այց կը խնդրէ
մը–
սա
Հ
Հէ
ս
Դ աարի
Լեւոնի
երկրի"
մէլՀ* խոստանալով
մը–
Լակել իր բանա կին պէտքերբ
ինքնին
Հայթա
յ թ ե լ ,
մինչեւ որ ղ°րքհրը կ^ա զդուր
ո լին ու կարեւոր
Հագուստ
կապուստներով
կարողանան
արշաւանքը
շարունակել
մ
իսչել
Պադեստին ; իսկ Լեւոն՝
Ֆբեդերիկի
այս խըն–
՚
հէՐէԼ ընգունիլ
կը դժկամակի,
որուն
Համար
ն՜անր էր
Իր
քով տեսնել օտար բանակ
մ ը , որ սովի
սաս ա կա. թե–
^՚էս
յ
անյաջող
պատերազմներէն
ու վտանգներէն
Հազիւ
•"
զաս,
աօ
֊
է
ր
(
1 1 9
0 )
։
կայսրը կը շարունակէ
ճամբան
,
կ՛՛անցնի
Աելեւկոս
Fonds A.R.A.M