129
Լեւոն
ալ ուզեց
Հեթում
Ա.ի օրինակին
Հեաեւիլ։
իմանալով
որ չորս
խնամակալները
իրմէ առա
չ
նոյն
քաղաքականութեան
Հետեւած՜
էին,
այսինքն
բարեկամ
մնալ գրացի
ազգերու
Հետ , սակայն
այս
քաղաքակա­
նութիւնը
բռնի
էր եւ ստիպողական
,
Հեռատեսութիւն
չունեցաւ
Լեւոն։ Տավուտ
եւ Ապոլ-Պէքիր
11
֊
ՕՕՕական
զօրքերով
բռնած
էին Աիսի ճամբան,
կը սպասէին
սո–
վամաՀ
ընել
յ֊ողովուրղը,
միայն
Հայերու
կողմէ
ի–
րենց վճարուած– գրամի
փոխարէն
ազատ
կր ձղէին
պա­
րէնի եւ ուաեստեղէնի
մուտքբ
ԱիսՀն
ներս՛. Լեւոն
ալ
փորձեց իր նախորդներուն
օրինակին
Հեաեւիլ,
սակայն
այլեւս
շատ
ուշ էր դաշնակցիլ
անոնց
Հետ։
Մէկ
կողմէն
Լեւոնի
4
ա կա՛ուա՚կո ր գն ե ր ը
Համոզեցին
Տավուտ
պէկը,
թէ
Լեւոն
կեղծ՜ է եւ. մ տաղիր
է
յար­
ձակելու. , իսկ
միւս
կողմէ՝
Լեւոն ր լարեցին
թավուտի
գէմ ՚ Այ՛՛ պայմաններու
ազգեցութեան
տակ
պատերաղ–
մը սկսաւ* քաղաքին
բնակիչները
ղրկուեցան
ուտելիքէ
,
եւ սկսան գիշերային
յարձակումներով
ուտեստեղէն
կր–"
րել պաշարման
ղօաիէն
գուբս
տեղերէ
։
Այ"
՚1
է^
ա
կր
տ
եւեց
երեք
ամիս*
զօրաւոր
միքամ տութիւննե
րով
եւ
րսյրեխօսութիւններով
Հաղի Լ յա քո զրուցին
Հ
ա
յերբ
Տա–
վոլտին
սիրտը
Լ
\
է
Ա
ել
որ ետ
քաշուեցաւ,
Հրաման
ը–
նելով
Ո
ր
Հ
ա
յեըը
ազատ
կերպով
փոխագրեն
երկրին
ո
^աեստեղէնը
Հ
որոշ տուրքի
մը փոխարէն
Հ
Այ*՛ Հաշտութիւնը
Հակառակորգ
նախարարներուն
Դ
ո
րհ–ին չեկաւ
,
ո րովՀ ետ ե Լ կրօնական
մ ո լեո ան գութի
լ –
^ԼՀ
ա
յ ն աստիճան
կուր ցուց ահ՛ էր
Հայերու
աղգա
յին
ՂԴ
ա
ցումները^
որ կհ-ու կ
ա
թ
ո
էիկ
թաղաւորի
մը
իշխ***–
Աո
*֊
թենէն
աղատուելու
Համար , նախապա՛տիւ
Համ ա–
Րեցին
մտնել Եգիպտոսի
սուլթանին
գերիշխանութեան.
Fonds A.R.A.M