122
գարուն
կաթողիկոսներն
են Կ ո ստանղին
Ա*
Բարձրբերգցի
(1221-1267),
Յակոր Ա. կլայեցի
Գիտ­
նական
(1267-1286),
Կ ո ստանղին
Բ– կատուկեցի
Պրօ­
նագործ
(1286-1289),
Ստեփաննոս
Գ.
Հոոմկլայեցի
(1290—1293),
՚
^ ր է գ ՚ ՚ Բ է՛ ԱնաւարղԼցի
Տ
՚՚
ւրքերիցանց
(1293-1307):
Հակաթոռ
կաթողիկոսներու
մաՀուընէն
վերք , կոս–
ա ան ղին Ա-ի օրով , Հոգւո
յն Ա րրո
յ
իղխւՐսւն.
խնդիրը ,
որ լատին եւ յոյն
եկեղեցիներու
մէք յուղուած
էր է Պ՛՛՛­
ոչերու
կողմ Է կր սլա Հան քո ւի , որ Հայերն ալ
րնդունին
«
յ ո ր դ լ ո յ »
յաւելուածը–
սակայն
Հա յերր անփոփոխ կը
սլա Հ են իրենց գաւանութիւնր
է
միայն
ի Հօրէ"
խոստովա­
նելով
Հողւոյն
Ար րոյ
ք+դխումըւ
Գրիգոր
Անաւարղեցի
կը նկրտի
փոփո
խութիւննեը
մ տցնել ծի սա կատա՛ր ո ւթեան ց մ Էք
է
բա յց
ո չ միայն կը
յանղ իմ անուի
Հայոց
ե սլի ս կո սլո սն ե ր ո լ եւ վա ր գ ա սլ հա­
ներու գրած
նամակներովդ
այլ եւ իբրեւ
հՈ-Ովլքայասէբ
ու
անհաւատարիմ
Հայրենի
օրէնքներու–.
Անաւարղեցի
Գրիգոր է *ի օրով
կաթողիկոսութիւ­
նը Հռոմ կլայէն Աիս կր փոխագրուի
:
Լատին
կրօնաւոր­
ներ , որոնց մուտքր
արգիլուած
էր Կիլիկիա ,
դարձեալ
սկսան
մտնել
Հոն, մինչեւ
1 ՚
ս
կ Տոմինիկեաններր
պաշ­
տօնապէս
վանք մր Հաստատեցին
Աիս ի մէք^
1237/
^՛
։
Հայ վաճառականներ
,
որոնք ցրուած
էին Իտալիա
,
ու­
նէին
Հիւրանոց
մր Վենետիկի
մէք
(1253),
վանք մր
Ռեմինի մէք
(1254) ,
եկեղեցի
մր՝ Անգոնա
(1262) ,
Հիւ­
րանոց մը եւ եկեղեցի
մ ր՝
Հռովմի մէք եւ այլ տեղեր՛
Այո
կերպով
սկսան
զարգանալ
յա րարե
րութիւններէՀ
Հռովմի
Պապին Հետ ։ Ա յգ
յա րա րե ր ո ւթեանց
նպատա­
կը տարրեր էր Լատինին
Համար
^ եւ տարրեր էր նաեւ–
Fonds A.R.A.M