I 11
կոս պատասխան
չտուաւ
այդ Հրաւէր
նամազին։
Այս
կերպով, առանց՝
արդիւնքի
մր յանգելու,
վերքացալ
Հայոց եւ Լատինաց
մ ի քել
"
կիզք առաճ
յարաբեբու–
թեանց առաքին
որքանը :
՛
Ներսէս Եպիսկոպոս
ՇնորՀալի՝
կաթոզիկոսին
եզ–
րայրր, որ Բ՛ոբոս եւ Օչիս իշխաններ
ր Հաշտեցնելու
եւ
երկուքին
մ իքել րացուահ՜
թշնամական
խրամ ատ բ գո­
զելու Համար
Լամբրոն
գզեակւ. զացահ էր ,
վերագաբ–
ձին Հանգիպեցաւ
Աոպսուեստիա
(
Աիսիս),
յունական
Ասիոյ կուսակալ
Ալե՜քսիս
իշխանին
այցելութիւն
մր
տա լու նպատակով
(
1 1 6 5
)
է
Ա յգ
առթիլ
գարձեա
լ խօսք
բացուեցալ
Տ ո յն եւ Հայ էք կեգեց իներու
միաբանութեան
մասին
յ
եւ խնգիբբ
Հիմնապէս
լուսաբանութեան
առար–
կայ եղաւ , որովՀետեւ
թէ՛ Ե՚պիսկոպոսբ
եւ թէ Ա.լեք–
ս
իս
իշխանբ
կրօնական
խնգիրներու
մասին
լի եւ խո–
րունկ
Հմտութիւն
ունէին :
Ներսէս^
Հայոց
Եկեղեցիի
ն
վարդապետութեան
ել
նկսին նկատմ ամ բ քատագո վա ե ան
ւլ րոլթիւն
մ բն ալ
պաարասաեց
այնտեղ ել յանձ՚է՚եց
իշխանին
,
որ սիրով
(
Հեգ ոլնեց
եւ խո ստացա
լ
անձ ամ
բ ներկայացնել
ղա լն
Մանուէ, Ա. կոմսենոս
կայսեր
( 1 1 4 9
- 1 1 8 0 ) ։
Նոյն
մ ի–
իցին
Գրիգոր Գ
.
Հրաժարեցաւ
կաթողիկոսութենէ
եւ
ե
զբայր
ը
՝
Նեբսէսր
դրաւ իր աեզը
( 1 1 6 6 ,
Ապրի/)
>
Սա­
կ՛"յն երկու
ամ իսկն վախճանեցալ
Գբիզոբ,
այն ատեն
/՛
այն
Ներսէս
պաշտօնի
զ/ու ի՛՛ անցաւ–
վարելու
Հա–
ա
Ր Հայրապետական
զո բհ՜երր
,
եւ. Հրատարակք,
զ իր
Հոչակալոր
ԸՆԳՀԱՆՐԱԿԱՆը
, ՛՛
ր մինչեւ ա ,»օր
եկեղե–
Տ
ս
՚
կան
իւնգի բնեբու
մ ասին
ւլ / րագո
քն
Հեղինակութիւն
ԿՐ վայելէ
մեր
մէք։
՝
Հյե
լակ սին
\
Լքէքսի ս իշխան կն
յանձն ահ՜
ւլ
րութետն
Fonds A.R.A.M