102
Ուրեմն
կը տեսնուի,
թէ
Հոհ֊ Հաճութիւն
մը արդէն
կեդրոնական
էր այնտեղ
$ աւր ո սի բա րձունքնե
րուն
վրայ , այնպէս
"
Ր ԺԱ*
գարուն՝
Հ^յհրէԼ
էրենց
բազ–
մ ութեամր
եւ Հարստութեամ
բ կրնա յին
մրցիլ
տեղացի
Յոյներուն
Հետ : Այդ մամանակները
,
Տաւրոսի
ընդար­
ձակ
մէկ մասին
մէ^գ որ հնագոյն
գարերէն
ձ՜անօթ
էր
Ամանոս
անունովդ
եւ որուն
Հ
ա
յ
ռ
ԸԷՀ քարքարու
տ
երկ­
րին պատճառովդ
Աեւ Լեռ
անունը
տուին
(
կեավոՆր
Տա1| ) յ
յոյն
եւ ասորի
մենաստաններուն
Հետ
բաղմա–
թիւ
Հայ վանքեր
եւս կայինք
որոնց
*
^է^ ՝՛"՛ ,ք կրօնա­
ւորներ
իրենց
յեղուով
եւ ճէսով
պաշտօն
կը մ ատոլ–
ցանէին
եւ կը ղբաղուէին
ուսում ոփ եւ գիտութեամբ
:
Այս մտաւորական
կեդրոններուն
Հետ՝ Հայ
գաղթական­
ներուն
քաղաքական
առաջնորդները
քանի մը ամուր
եւ
անառիկ
բերդեր
գրաւեցին
կիչիկիոյ
մէ^ ել փ
ո
քրիկ
է Լ՜
իւանութիւն
մ ը Հաստատեցին
:
Այգ առաջնորդ
ներն
են՝
Գոգ
Վասիլ^
՚
Քեսունի
իշխանը^
Օշին , բնիկ
Արցախե–
ցի 1 որ Լամբրոնը
ի*լեց մաՀմետականներէն
եւ
դղեակը
ժառանգութիւն
ստացաւ
Աչեքս
կոմնենոս
կայսրէն
1
իսկ
0
շինին
եգբայրը՝
ք^աղունի՝
,
Տ
արսոնի
աէր դարձաւ
^ եւ
վերջապէս
Ապիրատը՝
Հայր \,երսէս
ՀյնորՀալիի
^ իր
բնակութիւնը
Հաստատեց
Վզերին էյփրատի
^է
ո
Ղ*^^ Լ
1
ԷՀ.
\
քովք դղեակի՛ն
մկ1 ։
Գործերր
այս վիճակին
մէչ էին, երր ՌՈՒԲԷՆ
ք՚՚-Հ
իշխանը
1
*\*
ագիկ ք* •ի մօտաւոր
ազդականը^
վճռեց Բագ­
րատունեաց
վերք^ին թագաւոր
ին անարգական
մ ա Հ ո ւան
Վրէ*յ՜բ
Լ
ոէ
՜
^^Լ
^"
յ՚"^՚րէ
ս
ռլ
–
Հ
ա
յ
ա
ԴՂ(Լ
^
ո
յներուն
ր/"՚՝~
նութիւններէն
եւ
ՀարստաՀարութիւսներէն
աղատեչ :
/*
ր մտադրութիւնը
դիւրաւ
յա^ողցնեըռւ
Համար
^ Ո՝ու–
բէն
ընտրեց
§ ա լ.ր ո սի բա րձր ո ւթիւննե
ր ը ^
ուր
Հայոց
Fonds A.R.A.M