9 4
Վահան
ԱիաՖիին
յ
ա
^"բգե&
Ատեփաննոս
Գ*
Աեւան–
ցին
( 9 6 9 - 9 7 1 ) :
նորընտիր
կաթողիկոսը՝
Բագրատուձւի
թագաւորներուն
պաշտպանութիւնք
կլշ վ
ա
յեչէր
է
մ՛է" է
Վահան
ա սլա լին ահ՝ էր Արհ-բունի
թագաւորներուս
Հո՛֊
վանաւոր
ո ւթեանք*
ա
ձ՚է պատճառով
ներքին
թչնամու–
թիւններ
եւ գժուարութիւններ
հ՜ագենան
Հայաստանի
մէ^^
մինչեւ
որ երկուքն
աչ
,
Վահան
եւ Ատեփաննոս
,
նոյն տարին
ւէաիւճանեցան
:
Ատեփաննոսին
յաֆորգեց
էՏ
ա
՝
էէկ
Ա՛
Արհ՜րունի
,
կա­
րող եւ գորհ-ունեայ
կաթողիկոս
մր^ որ երկու
կողմ
ելաւ
ցանկութեամբ
աթոռ
բարձրացաւ
(971—992)
I
&
տչիկ
ոչ
միայն
հաշտութիւն
եւ համաձայնութիւն
գոյացուց
հայաղգի
թագաւորներու
եւ՛ իշիանութիւններու
միֆեւ^
ա
յ լ ուէԼգնօրկն
սլա շտ սլան ես
Հա յ Եկեղեցիի
գաւանական
սկղբու
ն քներր , եւ
Հայերը
^ որոնք
բիւղանգական
աղ–
գեցութեան
ենթակայ
գաւառներու
մէ^ կր բնակէին
եւ
որոնց
ւիլւայ
(
մոյներու
կողմէ գաւանական
բռնադատու–
թիւններ
կր գորհ՜ուէին
,
ք(քաչիկ՝ այգ
գա ւառնե ր ո ւ վր–
րայ
Հտյ Ե պ ի ո 1լո սլո սն ե ր ձեռնադրեց
^ ո րսլէսղի
յունա­
կան
պահանջքներուն
առ^եւ պարիսպ
մ ր քաշէ :
քյաչիկ՝
առա^
Արգինայի
Հայրապետանոցք
ել Եկե­
ղեցին
շինեց
յ
յետոյ
ալ ձեռնարկեց
աւելի
փառաւորնե–
րր
չհ^ել
ԱՀեիի մէ
^Հ
բայց
գժ՚բախտաբար
մահը
փր
ա
յ
հասն
Լ
լուէ չվայելեց
:
իրեն յաջորդ
Աարգիս
Ա»
Աեւան–
ցի
(992—1019)
ա
յ գ եկեղեցիներուն
ն աւա կա ա իքր կատա­
րեց
յ
բայց երկար
չեղաւ
տեւողութիւնք
(
ո
րովհետեւ֊
Ս արգիս
ի
ան միֆակ ան յաֆո րգը *
Պ ետ րո ս Գետաղ ար ձ
(1019—1054)
պարտաւորուեցաւ
Անիէն
հեռանալ
,
երբ
ան
8
ոյներէն
գրաւուեցաւ
( 1 0 4 6 ) *
կ^արժէ հոս կանգ առնել
^ պար ղելու
համար ցաւոԱ*
Fonds A.R.A.M