Հոս կ՛՛արժէ որ յէ չատակեմ
նաեւ. Ա արգիս
եւ. Խսրէն Տէր
Նազարէթեաներուն
եւ Մկրտիչ
Գաւինեանի
ինձ հանդէպ ու–
նասահ
սէրն
ու. անձնուիրութիւնը
կ որոնց
գնահատելի
ըն­
թացքը լետա գա լին՝ կազմեց
ի ում րին համաձայնութիւնը
ւ
Վերջապէս
,
երկու
թ՚էոսները
համաձայնեցան
որ
հրու­
շակը հաւասարապէս
բաժնենք : Եւ այգ օրնէր որ մեր խում­
բը կազմուեցաւ
ինն ընկերներով։
Ամբողթ
գարունը մեր օրե­
րը սլարասլ
անցուցինք։
Մեր նպատակն
էր «ճամբայ
ելլեը> ,
անվերթ
որոշումներ
եւ հ՛րագիրներ
այգ մասին . • .
Հրացանը
ուսին՝ թրքական
գի՚֊ղերը
երթալը
գիշերուան
է՛ն գիր էր
:
Ո*ր գիւղէն
ինչ գուրս
կուգայ եւ ինչ ձեւերով
,
անգիր
սերտ ահ
էինք, կը մնար
միւսը
մեր
ազատութիւնը։
Տի շահ էի որ մեր ընկերներէն
Մկրտիչ
բաւինեանը
ինն
տարի ասա շ՝ լագ վալատներու
հետ , փախստական՝
Ռուսաս­
տան գացահ էր եւ մեզ կը վստահացնէր
թէ՝ իրենց
գտցած
Տամ բան եր էն գիլրութեամբ
կար ելի է անցնիլ,
բայց
մինչեւ
Խո աո ր թուրը երթա
լու պատասխանատուութիւնը
յանձն Հէր
առներ :
Երկու օր վեբթ) մեր Վարզէհանցի
ընկերները
հրաժեշտ
տուին
մեզի ու հեռացան
դէպի
Տ՝րապիզոնի
շրթքմնը
Աանթա
յււ կռօմ : իարսեղ
քանի մըյո՚-սագրիչ
խօսքեր
ուղղեց
մեզի,
ապագան
մեզի նպաստաւոր
համարելով։
Աւա՛՛ղ,
ինքն ալ
քանի մը ամիս
վերթ
հ իւանգանա
լով
մ ես ահ էր
կօշկուռի
Լաս իա յ ի տան
մէթ։
Մենք մեր գիւղացիներով
առանձին
մնացինք։
՝
ՀՀ
։
՝
Աեպտեմբերի
սկ/՚ղբը մեր գիւղացիներուն
թիւր կը հաս–
նէր 35ի
•
անզէնները
այլեւս
անօթութենէ
չէին
նեղս լիր , գի­
շերները
հասկեր
հաւաքելով
ցորեն պատրաստահ
էին, իսկ
մսի պակասը
մենք կը
լրացնէինք։
Աշնանային
ցուրտ
օրերը
հետզհետէ
գլուխ կը
ցցէինք
պարտաւոր
էինք ժամ առաթ պատրաստուիլ,
գէպի
արեւելք
&
ամ՚բորգելու
, «
Մ ահ կամ ազատութիւն»
նշանաբանով։
Գա­
յիք ձմրան, անտառին
մէթ չէինք
կարող
բնակի
լ եւ ապահով
ալ
ըլլալ , ոչ ալ ուրիշ տեղ երթալու
մտադրութիւն
կար։
*
հէորգ եւ Անդրանիկ
կը պնդէին թէ ցորեն
հաւաքենք եւ
անտառի
գետնափոր
տնակներուն
մէթ մնանք։ իսկ խում
րին
Fonds A.R.A.M