ԳԼՈՒԽ
ա*
կաժանում՛ ;- Հօբբուր•— Հայոց հունձքերը՛—
Որոշումներ՛- փոսքոււի ց ւ * ւ լը « – Ֆիբարներ եւ
Պետական հրացանները • —Մեր դաաարանը • —
Թրքական զօրքեր մեր սահմանին մէջ • - հրաժեշտ
մեր գիւղացիներուն եւ մեր ծն՛նդավայրին • —
Պատուոյ խոստում Ս ՛կարապետի
ուխտագնացութեան:
Մեր երեք անզուգական
ընկերներէն
զրկուած՝
էինք
–
այլեւս : Ո
ո
ք մնացողներուս
մէթ, առա թո լան խանդավառս
ւ–
թիւնը սլակսած էր * րառէն բովանդակ
էմաստով
սուգէ
մէթ էէնք ւ Ար մը, Բարսեղ
բոլորս Հաւաքելով,
բացատրեց
դրութիլնբ ել բսաւ՝
այլեւս սչէտէ լկա բոզանանք Հոս մնա լ,
•
մենք կարող չենք շարժուիլ առաթուան պէս , խում բե բու ՚մէ^
կրճատումներ պէտք է կատարել :
ձ^Հ
(
Հայտնեց
նաեւ
ո
ր՝ Վ^արզէՀանցէներ բ նպատակ
ունէն
բաժնուելու
մեզմէ ւ (Հայտնեց նաեւ որ էրենք
վերջնականա­
պէս պէտ է մեկնէն Աանթա
ո լ կռօմ : բաժանումէ
յայտա–
բարութենէն
վերթ*, Բա րսեղ յայտնեց՝ թէ խօսքը ինձ Համար
չէ եւ ես էրենց անբաժան
բնկերբ պէտ է բչչամ եւ մեր գիւ­
ղացիներէն
մէայն ես կրնամ մնալ էրենց Հետ
Հ
Հարց ը կը վերաբերէր
ուրեմն
թ*էսս Եմ էզեանէն , որով—
•
Հետեւ Գէորգն ու (Լնգրանէկը
շատոնց ալքէ էնկած
էէն ^
վերթին կոռւէն
մ էթ ցոյց տուած
էրենց
թուլամորթութեամբ»
Բաժանումը
վճռուած էր եւ
ա
յգ Հ
ա
ր
ռ
էն
մէթ, սեւՀո–
դէներու
մատը կար։
քՍ ում րին երկուքէ
բաժնուելուն պատ–
֊
ճառ դարձողներէն
մէկն ալ Աճէմ
օղ չին էր , որ ող^թ մնաց է
ս
Ռուսաստան կբ գտնուէր վե րթե րս :
Ես մեբժեցէ
Բարսեղէ առաթարկբ։
«&
յ#
առանց էմ գիւ–
ղա ցիներուս , քայլ
մը չեմ առներ Ր
ս
ի *
ա
յլա պէս
բնկերնե–
բուս դաւաճանած
կըչչամ՝^։
Fonds A.R.A.M