լյա ցանք, կողքէն,
ինկած էր անտ իրական
, "՛
չքեր
ը Բ
ա
&
ի զուր չէր որ. երէկ
գիշեր
այնքան Հ աստաաա
ա զգա ցում
։
^
կամ /չ
տէր
կար–
֊
պնդէր որ տեղափոխուէինք
Հ
ծես
գլխուն
գալիքը
:
3
ուզում ով, եւ կսկիծը
որ՛ոին , Մելքեսէթ
քանի
մր
մխիթարական
խօսքեր
ուղղեց Աեդրա
կին եւ ա սլա
շարունա­
՛
կեցինք մեր
գրոՀը։
Մէկ
էէողմէ մեր սիրելի
Միսաքին
կորստեան
ցաւը
շ՚՚՚է–
կահ՜, միւս
կողմէ
անոր
վրէմին
Հուրովը
լեցուած
,
կր թա­
նայինք
գերմարդկային
ճիգերով
գրաւեէ մեր առթեւ
գըտ–
ն ո լած՜
Բէ
ՈԼ
–
Րլ\*
Զորս
րնկերներ
դիրք
մտած
,
մնացածներս
«
Ուռռա՛յ»
գոռալով
գրաւեցինք
բլուրը։
Թշնամիին
աՀ թե–
ւը նօս բացած էր եւ իսկոյն փախուստի
դիմեց
ւ Մենք տա ս ր
ընկերներով
Հասած
էինք մեր ն սլա տա կին , գրաւելով
բլուրը
ձկլ
թշՀ/ամիին
փախուստ
սլարտադրելով
երկու
ուղղութեամբ
։
ք–լուրին
ետեւի
կողմը գտնուած
թշնամիին
թողած
ձիե­
րը գրաւեցինք
,
իրենց
բոլոր
սա րքուածքնե
րով :
Մեր
գիբքը
Հ^
տմուր էր այլեւս
,
երբ տեսանք
որ մեր
դիւղր
բնակութիւն
Հաստատած
մուՀաճիրները
օգնութեան
.
.
կուգան Մ տւինի
ձոր էն ու կ առատանան
դէաի
մեզ
յ
;
Ընկերներ
,
մի կրակէք, այգ ւ/արգի կը ողշ-ող^ ԲԸՈ––
նենք ըսի : Անոնք
մեզի
թուրք
զինուոր
կարծելով
պիտի գան
է՝
մ եղ մօտ, մանաւանդ
որ բոլորս ալ թուրք
զինուորի
տարազ
֊
Տագա&
ենռ։
Թէոս
իմիզեանր
Համամիտ
գտնուեցաւ
ինծի ե,
Հարկեց որ քիչ մը վար Հակինք
եկողներու
կողմը եւ Համէ
,
գելով վեր Հանենք։
Երբ մենք երկուքով
զբաղած
Էինք ալդ
Հարցով,
յանկարծ
մեր ընկերներէն
Համազասպ
,
Փիլիպոս
եւ Անդրանիկ
կրակ
բացին
ե կողերուն
վրայ,
.
թէեւ ես ու
Թէոսբ
բարկացանք
այդ անզգոյշ
արարքին
վրա
յ
I
I
Մ ուՀաճիրներու
խումբ
էն մաս մը զատուեցաւ
եւ
դիմեց
I
դէպի ա^, մնացեալը
մեր յորդորներուն
վրայ սկսաւ
յառա­
ջանալ
։
Օլան
կէլին , կէլին,
կե ավուր լարը
մուՀո՚սէրէյէ
ա
է ֊
առա—
ո–
Fonds A.R.A.M