ո առարկես
որ Հինգ
զինուած
բնկերնե ր միանան
իրեն :
՚
ք-իչ մը ւէար իջանք, պաՀուբտեցանք
մացառներու
մէջ^
երբ կիները
մօտեցան
,
մինակ
Մելքեսէթր
մէֆտեղ
ելլելով
խօսքի
բռնուեցալ. եւ առաջարկեց
որ վեր չի բարձրանան
,
առարկելով
որ վերբ
քանի մբ զինուած
ընկերներ
կան
եւ
կրնայ
բրալ որ իրենց Հանդէպ լաւ վերաբերմունք
չունենան
ւ
Անսլիաան
կիներ բ բնաւ
չուզեցին
մտիկ
բնել,
առաջացան
դէպի ասլա ռամին տակ գտնուած
ազբիւրբ,
ուր կը
գտնուէր
մեր գլխաւոր
ումը,
անզէն թէ զինուած
,
անջատաբար
նըս–
տած
թուվաերու
տակ :
Մելքեսէթ
ի ակնարկին
վրայ,
վախցնելու
նպատակով
միայն,
գուբս
ելանք մեր թաքստոցէն
ել յարձակեցանք
կի­
ներուն
վր
ա
յ
։
Անռնք վերադարձան
եւ իջան
կեդրոնական
ճամ բան , դի՚-՚Լ
երթալու
Համար
։
Այդ րոպէին մեր գիւղէն
գէպի
Վյ-՚բ
կուգային
երկու
.
Հեծեալ
ոստիկաններ։
կիներ բ կան գնեց ան ել
ոստիկաններուն
պատմեցին
անշուշտ
իրենց
տեսածբ։
Մենք բարձր լեռնակատաբէն
Հեռադիտակով
կբ
գիտէինք
այդ
ամէնբՀ
կախորգ
օրուան
Հովիւին
դալբ,
այսօր
թուրք
կիներուն
երեւում բ մեզի
մ տած ե լ կուտա
յիս թէ այլեւս
վ ը՜
տանգուած
է մեր
գոյութիւնը։
Հաւաքուեցանք
իրարու քով եւ դա գտնա պէս
որոշեց
ինք
դիշերուան
երթալիք
տեգերնիս
։
Ալ այդ գաղտնիքը
բոլորին
Համար է, որովՀետեւ
երեւոյթներէն
կը պարղուէր
թէ ան—
կարելի էր այդքան
խում բերով
միասին
ապրիլ,
պէաք
էր
որ խումբ
խումբ
պաՀ ո ւէ ինք,
կսոնքի
լեռներուն
ել ան­
տառներուն
մէջ տեգ չէր պակսեր :
Մ եր երթալիք
տեղը թէեւ գաղտնի
պիտի պաՀուէր
,
բա
յց
Մելքեսէթի
Համաձայնութեամբ
լուր տուի մեր
գիւղացինե­
րէն
ինծի
մտերիմ
ութբ
անձերու,
որոնցմէ
երեքր Տէր Նա–
ղա րէթեան
եղբայրներն
էին եւ խումբէն
երկուքը
միայն
զինուած
էին :
Որոշումը,
իբր անբեկանելի
վճիռ,
Հաղորդուած
էր բո­
լորին, ըստ որու՝
ամէն
մէկ
խում ր
առանձին-առանձին
պէաք էր Հեռանար
վտանգուած
վայրէն*
բանի
մը
խումբեր
Հեռացան
,
մնացին մեծ մասով
անզէններ
եւ մեր խումբը, որ
Fonds A.R.A.M