քեր յաւիտեան
Հ եռացան
մեզմէ :
Օրեր , շաբաթներ կր սաՀէին,
բայց
Հայերու, ցանած՛ ար–
աերր Հասունցաք–
Հունձքի
կրսպասԼին
,
ոսկեգոյն,
լեցուն
Հասկե ր ր գէ՛զի վար իւոնարՀած
:
րուն աէրերր
չկային,
արտին,
ցանքսին
եւ
Հունձքին
Հարազատ
աէրերր :
Զկար
Հայ գեզքկուՀին,
որ աւանդական
սովորութեան
Համաձայն՝
երբ արտէն
վերքին
փունքը կր փլ*9
ս
էբ)
երեք
անդամ
քերմեռանդօրէն
մանգաղին
քիթ ով կբ
խաչա
՛
կնքէր
արար եւ դո Հա բան ական
աղօթքր կր մրմնքէր՝
«
Տ
է ր Աստ­
ուած ,
շնորՀակալութիւն
տուած
Հունձքիդ
Համար,
Հայր
ԱբբաՀամի
աէրէքէթր
մ էքն րԱայ»
,
Այդ
աղօթքէն
վերք, Հայ դեղքկուՀին
գոՀունակ
՚
^՜աիտր
դէմքին կր վերադառնար
գի՚֊ղԼՀ, տան երէցներուն
աւետելու
Հունձքին ա րդիւնաւո
բութիւն
ր եւ քաքալերուելու
իր մեծե–
ր
էն։
Հազար ու մէկ Հողե րով
զբաղուած
մտքով
մ ո զովի
մէք
էինք, երբ մեր գիւղէն
Հսկայ
ամ բոթ բ
դուրս
ելաւ, կին,
աղքիկ , աղայ, ծեր ու պառաւ
եկան մեծ– մարդր,
քԱ ա շա­
տս ւլ՛ ե անի արար
Հնձե լու։
Հայր,
տքներ,
ցաներ էր, իսկ
դատարկապորտ
թուրքր
եկած կր
Հնձէր : կոյն °ԲԼ\
ա
յ Գ
Հսկայ
արտին
Հունձքր
վերքացաւ,
Հնձւոբներր
բազմաթիւ
ր չլա լուն Համար :
ԱաՀուան չափ դժնդակ
էր , դիտել այդ բոչորր
ե՜ւ ձեռ­
նածալ
նստիլ :
Վրէժխնդրութեան
Հուրր
բորբոքեցաւ
Աելքեսէթի
սոր՛­
տին մէք, այլեւս
դժուար էր սանձաՀարել
մռնչող
առիւծր,
որ սաստիկ
յոււլումէն
պոռթկաց • Հրոլոր
զինուած
տղաներ ր
ոտքի՛ , մենք արդէն
ամէն բան կորսնց ո լցած
ենք, երթանք
Հ
կտրենք
Պ°ղազ–*ւ°>էսէն
ու կոտորենք
բս է
ո
ր բ անխտիր»
:
Աելքեսէթի
սրտէն
ժայթքող
այդ խօսքերր
ոտքի
Հանե­
ցին ամ են էն թուլամորթներն
անգամ եւ սւՀա որոշեցինք
չար—
ժուիլ
գէ՚գի
թուրք
Հնձւոբներր
:
Աելքեսէթի
մեծ եղբայրր,
Աճէմօղլին
եւ քանի մր ան­
ձեր աւելորդ եւ վնասակար
Համարեցին
այգ յանդուգն
ա–
ոաքարկբ եւ ժամերով
խօսելէ վերք,
Համոզեցին
եւ
Հան–
Fonds A.R.A.M