Մ ԵՍ ՐՈՊ ԹՈՐՈՍԵԱն
Աւհրակցի
ԱՒԵՏԻՍ ԻՓ^ՐԱՆԵԱե
Խայէկցի
մեր
ԷՀեւանր, ա պա ռամ էն տակ, «աւաղտկներուս
որՀր» :
Երկար
եւ. տամ ան ելէ ճամբորգութէւն
կաաարած–
խեղճ
ձլենդանէներուն
ո աքէն տակ
սլա յա չէրմնացեր
X
Ջ>էասլանն ե՛­
րր գանգատելով
սկսան պա յա ել ձէերր*
Ջէէ
ս
գէաեր գեռ
թէ աւելորգ
էր ;
Ըսած՜ եմ արգէն որ ցերեկներր
անտառէն
մ ԷՀ կր նրս–
աոէէնք աննշմար։
Բայց
ձէերր
էրենց
խլացուցէչ
զանգակնե­
րով կանգնած՜ էէն մեզմօա :
Տօնական
Օր էր «թրրթրզ
եաթաղրդէն
Համար
ւ
Ձ՛էերր
րերահ՝ էէներկու Հակ շաքար եւ տ ա սնե ւ չո ր ս Հակ կա զէն է
1
մ
էԻ–Կ
••
.
I
ՄելքեսԷթր
ձէապաններր
մա յոէն տակ
կանչեց։
Մեր սովորութեան
Համաձայն
,
կազմ ու պատրաստ,
I
շարքով
կանգնեցան
մեր տղաքր :
Ջ է ա պանն ե ր ր առ անձ էն աո անձ էն քննութեան
կան չո ւե–
II
ցան : Ալէ պէյր
(
Աելքեսէթ)
նստաօ– էր, «Հաֆէզր»
թուղթն
ու մատէտր
ձեռքր
արձանագրութէւններ
կալանէր ։ Ապա կար–
գր եկաւ էւղոտահ՜
պարաններուն
• • •
որոնք
էրենց
մաՀարեր
պա րաականութ էլն ր յաջողութեամբ
կատարեց
էն։
Ջէապաններուն
Հ
ա
չէ
լ
Ա
մաքրելէ
վերՀ,
ձէերուն
զան­
գակներ բ վերցուցինք
եւ անտառէն
թորր տար էնք,
անոնցմէ
Fonds A.R.A.M