Թէեւ, ընկերներուս
Հետ
զինուոր
երթալուս
պաՀուն
պա քմանաւորուած
էի Հոս իրենց
մ՚իանալու
>
^
թէեւ.
անոնց
յոյսով
փախուսաի
դիմած
էինք ու վստաՀ որ անոնք գաղ­
թի ենթարկուած
չէին,
սակայն
այս եւ ասոր
նման
խնդիր­
ներ կր մտաՀոդէին
մեզ։
Աաւարր խոր Հաւաւոք
ներշնչեց
մեզի :
Բաւականաչափ
ձաւար
առինք
երեկոյեան
մեր ընկերներուն
տանելու
Հա­
մար եւ մտանք
ուրի* պաՀեստ
մ ը
դ
ուր պաՀած
էինք
մեր
զի՚֊ղի
Երիաասարդաց
Ա իութեան
երկու
ո ւ
֊
ր է չ դէ ՐՔ
ե
ՐԼ\
1
արշիւները,
որոնք
նոյնութեամբ
կը մնային։
Բացի
ձաւա­
րէն* դեռ ուրիշ Հետքեր չգտանք մեր ընկերներու
ներկայու—
թիւնը փաստող
;
Որոշեցի
երթալ պաՀած
Հրացանս
վերցնել։
Երբ ԼԼսկե*–
րո^ս Հետ ազատ-Համարձակ
կը պատէինք այդ վայրին
մէ^ դ
յանկարծ
նկատեցինք
որ Չոլախ Տ է րէ
ս
էէն
լ
ո
Լ
1
ս
ձիաւորներ
քառասմբակ
դէպի մեզ կուգան
։
Ո
Ա
կեՀանդ
ինծի Հետեւէ
դ
դուն այս շրջանին
անծա­
նօթ ես
դ
բսի : Բարեբախտաբար
մեզի շատ մօտ կը
գտնուէր
քարայր
մը*, ապառամի
լանջքին
1
մուտքը
բոլորովին
ան­
նշմարելի։
Օատկեցինք
գէպի
քարայրը
եւ սողոսկելով
ներս
մտանք այդ աննշմարելի
տեղը։
Զորս
ձիաւորները
Հասան մեր թաքստոցին
վերը
դ
ասդին
անգին թափառելէ
՚
վեբ
^դ
սկսան
Հրացանաձգութեան
դ
որ։
մէկ մամ տեւեց
դ
ապա
անյայտացան
ձեռնունայն
։
Առիթէն
օգտուե լով , Հանգիստ
քուն
մ ը քաշեցինք
։
Արեւամուտէն
մամ մը առա^
ելանք
քարայրէն
ե՛ւ վբճ–
ռեցինք
երթալ
առնել
Հրացանը
դ
որուն պաՀեստ
ը մեզմէ քիչ
մը դէպի
Հիւսիս կը գտնուէր
։ \
Վ^եր^ին գէաքը խրատ
չեղաւ
մեզիդ
նախազգուշութեան
պատճառ չէ Հանդիսացաւ
դ
նորէն
դան դա ղ քայլերով
սկսան ք
չափչփել
Վ^արի դիւ֊ղի
արտերը
։
միաւորները
նկատած
էին մեզեւ կարծեր էին թէ
մենք
փախած
ենք ձորն ի վար եւ այդ
ուզզութեամբ
երթալով
Հանդիպած
էին լեռը գտնուած
բնկերներուն
եւ զանոնք Հա­
լածեր էին մինչեւ
անտառը։
Առանց
միջադէպի
Հասանք
Հրացանին
պաՀուած
տեղը ^
Fonds A.R.A.M