Ով որ տեսած է Մուրատխանօզլին
1
՛
Լալան
ա նգնգ ա–
խոր ձորերր եւ կիրճերը^
/
լրնա յ գաղափար մ
ո
կազմել
դ
թէ
ԳէԺՍ ^
ա
են
ինչսլէ^ս
կարելի է անցնիլ այգ
ծերպերէն
ուր
*»
Ո1
զի Հետքն անգամ
Է^Լայւ
°Ր
ոէ
~Ը
ս
է
սկսաւ մեր
ոդիսականլլ
1915
Յունիս 9ր իմ
կեանքիս
Ա
ամ ենաճակա տա գրական
՝
ռ օՐԸ.
1
եօթը ընկերներուս
վրայ կը
էին
օրը եղ
միայն
երկու
փ
ո
Քքէ*Լ
դաշոյններ եւ Հատ մըն ալ Հաստ գա­
ւազան : 0*մրա իւ տ ութի՛* ւն թէ բա ր ե րա իւ տ ո ւթ ի ւն :
Մ ենք եօթը
ընկերներովդ
մոլեգին
յանդգնութեամբ
մը
ճամբայ
ինկանք Աուրաա խան օզլի էն դ փրկութեան
մեծ
յ ո յ ­
սով
մը։ Թանձր խաւար ր պատեր էր ամէն
կողմը^
երկինքն
արդէն
արեւմուտքէն
սկսեալ ամպամած
էր ։
Ջ է ինք գիաեր թէ ո՛ւր
կ՚երթայինք
,
մէյ մը վեր կը
բարձրանայինք դ մէյ մը վար կը
գլտորէինք։
Յանկարծ
դ տեղատարափ
անձրեւ
մը ^ որ սակայն
եր­
կար չտեւեց
։
Օդը բա լականա Հափ
մեղմ դաբձաւ եւ սկսանք
յառաջանալ
։
Առածին
անգամ
պզտիկ
լեր ան
մը
կատարին
Հանդիպեցանք
լծուորի
մը^
ո ո
յգ մը եզները ձգած եւ արօ­
րը խրած
Հոգին
մէ^դ պզտիկ ծածկոց
մը գլխուն պառկած էր ։
Շեղեցինք
մեր ճամբան
դ լծուօրէն
չնկատուելու
Համար։
Այս բարի
նշան մը չէ դ ըսալ Աիսաք
Հառաչե
Լ
Ո
Վ
*
,
Հ
Է
Բարի
ըլլայ կամ ոչ ^ պիտի
շարունակենք
մեր ճամ­
բան մամ մ ր առա^ այս վայրերէն
Հեռանալու
Համար։ բեռ
շատ
մօտ՛ենք
Աոլրատխանօղլիին
Տ
պատասխանեցի
$ քիչ մը
զգուշութիւն
1
աճապարանք եւ կորով
ներ չնշելու նպատակով
։
Ամբողջ
գէլերը
դ ա ր իւն-քրտ
ինքի
մէջ^ անդադար
քա–
քելովդ
ինքզինքնիս
գտանք
ճիշդ
՛
Լալայի
Հիւսիսային
բար­
ձունքին
վբայ դ ՛՛՛՜գէ՛լ գէ
°^
Ո
Վ
քառորդ
մամուան
ճամբայ
մր
մեր մեկնած
վայրէն :
՚
Արշալոյսը կը շառագունէր
ել մենք շտապ քայլերով
գէ՜
մեցէնք դէպէ
գիմացի
լեռը դ որ շատ
Հեռու չէր
՚
Լաւուղի
լեռներ
էն։
՛
Բանի
մը Հովիւներու
Հանդիպեցանք
դ բայց ա–
ռանց
միջա դէպի
–
յ\
անցանք եւ արեւածագին
Հանգստացանք
կ
ա
լայ
գիւղէն կէս մամ Հեռու գտնուող
ցանցառ
\
թուփերով
կազմ ուած՝ աստառ է
մ
Ա մէջ^ պզտիկ
ջուր ի մը եզերքը.
Յոգ–
Fonds A.R.A.M