105 -
կասւի
ունե ցած ընկերներուս
։
/
յ
)
րո ^ոտ.աժ օրլլ, առաւօտ
սայլերը
ճամբեցինք։
ԱՀ ու
գ՛՛՛լի
մէ)լ էի , մտածելով՝
գուցէ
(
յազըմ "(էյը Լ"
ւ
(՛
կ՚ունենայ
խնդվւրէն։
ւ*արեբւսիւսսսբար
,
այգ °Րբ Ն
աո
ըմ
պէյ
բնա՛ւ
չՀանղ իպեցաւ
մեղի, ի"կ մենք կ աչխատէինք
առածին
վաշ–
աին Հեա ։
ճաշի գագարի
աաեն
կազմեցինք
մ՛եր փաիւուստի
ծրա–
գիլ՛է–
է՛լի
Հ՚՚՚չի
ԷԷ
Ա
ք%
է
ո
ը
ս
լ\
Լ
սոս
քցի*
երկուքբ
ո–
րոսցի , մէկը
Աոիւծկացի
եւ միւսը մեր վաշտի
քարտուղար
Տտճատը։
Հյատերու
սլարղահ՜ էինք մեր ծրագիրը*
ւլ*էբախ–
տարար
մեղ չլսեցին։
Ջեմ գիտեր,
ի^նչ բանէ կր վախնա­
յին, երբ մեր ծնողքը
տեղաՀանուած
ու կոտոր ուած
էին ^
մեր
գի՚֊դե
բ բ
ՀրդեՀուած
ու փախչողներուս
ծնողքներն
ու
Հա րաղատնե րը չկային որ չէթէներո
ւ
խոշտանգումին
ու
բռնութեանց
ենթարկուէին
,
կամ տունը մնացած
բնտանիք–
ներու
անգա՛յներուն
վրտյ
ճնշում ի գործ
ղնէին։
Այգ °Ր(չ տարի
դարձաւ։
Երազ կբ թուէր
ամէն բան ու
քանի կբ մօտենային
փախուստի
վայրկեանները
,
այնքան
աւելի կը բաբախէին
մեր
սիրտերբ։
1
ա
է*գի աղատ
լեռները,
Լսոնքի
շրՀաննեբբ,
Հասնելու
Համար մեր բախտ ակի ցնե րոլն եւ ազատուիլ
ա յս
ձորակի
%
ալախօռի
մէ՛չ մնացած
մ՛եր Հիւանդ
ընկերները,
երբ
<ե ղձսւցիչ
մթնոլորտէն,
որ վայրկեանէ
վայրկեան
վտան­
գաւոր կը դաոնար եւ կբսսլաոնար
մեր գոյութեանբ,
մանա­
ւանդ որ հ անօ թ էին իա բերդէն
Հեռա խօսուած
կարգագրու՛­
թեանց , սլէտք էր շտասլել
,
ժամանակը
կարճ էր ։
է)րեկոյեան
դէմ , վերադարձանք
գօվոլշներբ,
ուր մէկ
սենեակին
մէք^ եօթ բնկերներ
միասին
կ՚ապրէինք։
Մինակ
Տաճատն էր որ մեզմէ
Հինգ վայրկեան
Հեռաւորութեան
մը
Վր
ա
յ
Կէ.
բնակէր։
Կ էսօրին
որոշեցինք որ մամ բ 2ին (թրք
փ
մամով)
իբա­
րու միանանք, մեր բնակած
չէնքին
ուղղութեան
վրա ւ ,
Հուրին
եղերքբ,
մինչ այդ սկսանք
ճանապարՀի
պատրաս­
տութիւնը
տեսնել
։
Պատրաստ
ո ւելիքբ
միայն
Հացն էր •
Գաղտագողի
,
այս ու այն կողմ
ինկանք Հաց
գնելու
Համար
յ
տեղւոյն
վրայ
արդէն
դժուար էր Հաց գտնել։
էքրկու
Fonds A.R.A.M