գէրք
ի
՚
քչւ
ուղղութիւնը
սա ա ցած
են։
Գոմէշները,
Ա՛ր՛երը
անոր
մ❁ա
կը
բերսւ/՚Ա%
կենգանիները
վարժ
են, ու կարծես
գիաակցօրէն
սայ­
լին
տորեղիսերսլն
ք"վ
կանգ
կխ՛առնեն
,
առանց
ասգին
անգին
չեղե­
լու , իըհնց
սլալանոցր
լուծքն
սամինելաւն
ւՐօա երկնցուցած
ւ Ս այ­
լ՛՛ Է՛գը՛
տոն ոնց պարանոցը
կ ՚ ան ցնէ երկու
կոր
սաս իսե բուէ։
միֆեւ
ո–
րոնց
ծայրերը
Աաւ11յչոլւսնուլ
կը կապէ
իրարու
Հեա* այս կերպով
ա–
նոնք
լծ ուած
կ՚Ըէէանտ
՚
ւ՚եռաա
ի եզ1։ե րր,
՚՚
է՚ոնք
նոր սկսած՛
են* արօրիդ
սայլի
կամ
կա֊
մի
լծուելու
յ գիւրութե
ամբ
չեն
ճամուկ ե լալ իր
ոայլորգրն
,
ասգքւն
անւլ ին կը վւախւիխին^
կ ից կր նեաեն
,
գ լու խներնին
կր
շ ան չեն ^ ու
լուծէն
Հեււու
կր վ/ա/սիք/, բայց
Ա՛՛՛յլսք՚՚Է-ք՛յ
անոնց
ա^լսն9Էն
րսնելուէ
փ՚սյփ՚սյե
լաէք գլուխն
ի՚ե չվ՛ելովդ
Հ՚՚յ"
է՛՛՛է
կ ԷԼ մօաե ցնէ
լուծին
ճւ
վեր–՛
խաւղէս անոնց
ալ պարոնս
ց ը, սամ/նե
ր ր աքծ
անի
պէս
կը գրկենէ
1
Լլ
ասկէ
սնգին
իրենց
խենգո*–թի՛֊հնէ։րը
Ա
Ա1ԱԱԱ1աւլ
(
երկայն.
գ աւաղա­
նս՛/)
կ՛՛՛րելի
կ՛ր է լ՚՚՚յ ղսպեր
Ա "՛յ է" ՐԳԸ է /՚1՚ ճաշը
սալոնի
մր մէ^ ծրարած,
սայլ/ն
մէկ
էէից/ան
ծայրը
էլը էլասլէ^
ե.. գիշե րուան
Գ
ո
՚/
օգ/ան
ք
ա ր շա լ ոյսէն առաք
ք
/
ո ո֊
ղանը
է
ցորենի
՚
+սԷրսյ գէզին
առ Հել
է, անգ
էլ՝ սուն էտ
Երկու
Հոգի
կը
րէքոցնեն
սա՛յլը * ՚^էկը
խուրձերը
երէլոլ
մաանիով
էլ ո լա այ
միւսին,
որ
սայլ/ն
՛
ք ("՛՛յ
կեցած
զանոնք
կանոնաւոր
կեր"լ ով
Էլը չ՛՛՛րէ
,
բ"վ
քովի,
միչա
խուրձէյրուն
արմաաին
կողմը
գոլ լա ի
կողմը
բերելով,
՚
ի՚՚կ
գլուխները*
ներսըէ
հէու րձհ բու
չարքերը
կ՚աւելնան,
ՀեազՀեաԷ,
չ՛" է՛՛՛՛լը,
ո
ր վարպեա
է • ՛ի ո րձաււոլթ՚եամր
,
ասաիճան՚ոբար
բեռ քէն
ալ՛ս* մա գիծ
ը կը նէէզցնէ , այնպէս
որ անոր
էլոնի
մը
ձեւը
կ ուա
այ։
ք՝ե/ւը
Հաշիւով
մը էլ՝ ընեն,
ե. խուրձերու
թիլով
էլ՛ որոշեն
անոր ծան–
րսւթ
իւն ը , Համեմոսո
լծ էլ՛ան կ ենգան
ինէւ րու1ք աա րողու թեան
,
1
լ
Համ­
բուն
բնութեան
ու էքրէլ՚սյնոլթեան
տ
Երբ
խուրձերու
գէզը
կ՝աւար–
ս՛/՛,
զայն պարաններով
էլը կապեն
սայլին
ա րեղիներուն
Հեա
.
քան/՛
մը կ ողմերէ
,
ե
այս կերպով
,
բեռը
չք՛շուելու
կամ
քայքայուելու
վասն գէն
զերծ
կ՛
Ըէ՚լ՚՚՚յէ
Արշալոյսին^
արդ
Է՜ն բեււէոսւո րոլած
սայլերու
գարձը
աեղի
Էլ՚ու–
նենայտ
ճամբուէ։
եր կայքին
վրայ,
անոնց
չարքը
գիաող
մը
պիտի
նկաաէ
զանոնք
ո րպէս
շարժուն
բլրակներու
Հանգոյց
մը,
որ
էլ ա–
ռաֆււատոյ
յամրօրէն,
անշեղ
ու էլանոնաւո
բ\
Հովիտները
անոնց
ճռըն–
չիւէ՚/՚ն
արձագանգը
գիւղ
կր Հասցնեն,
որ, յաճախ,
ե րկասաիճան
երա­
ժշտութեան
մը Հեշաօրօր
քաղց բութ եան
կր վախ
ուի,
էլ
միանալով
Ուրիշ
սայլերու
ալ
Հեռաւոր
կամ
մերձաւոր,
ճռնչիւններու/։
ներ–
գաչէ» ակութ
իւն մը կը
յօրինեն
է
Ա՛՛՛յ լորգը,
յաճախ,
բեռին
կլ՚թնած
,
կը
ք ։ ս՛նայ,
բայց
եզէէերը,
գոմէշէւեբը
իրենց
ճամբան
գիաեն,
իրենց
Fonds A.R.A.M