Մ Տ Ա Կ Ո Ւ ՐԻՒՆ
է ա
•
՚ ՚
ւ ^
։
ՋԻԹԻ 1 Ա Ն Ք
|<
իւզաւոր
Հոլէւտեր
&
արտ՚ոգրող
րոյսերու
մշակ ութ՛եան
շա՛բքին
մ է
^ յ
շեղում
մը ըՏ*ելով
է
Հարկ կը տեսնեմ
ըացւոաըել
թէ ի՛նչ է ձի–
թ
իՀոնքըէ
՚
էլ
~ղ
արտագրող
ույս
որորղ
գործ ուրագէ ը, իր վաղնջական
կազ֊
մութ եան
վբ՚սյ,
նորութիւն
ըլ լաչոփ,
ոչի՛նչ
աւելցուցած
Էէ
ք՛ալա–
կան
ընգարձակ
շէնք
մըքւ է միայարկ,
ճիշդ*
գեանխն
Հաւասար յա­
տակով, որ քանի
մը գլխաւոր
մսաերէ կը բազկանայ,
ւ|ւոԼ1ՆՈԼԱ*|1
(
փուռ),
կ ա լ ո , ն ո ւ կ ե կ ը , ա ս ն ա ՚ յն ա ւ ք ր , ղ ե ր ա ն ն ե ր ր , տորսյսւկս1յւ*ոտ
Փուռը,
ամէնուն
ծանօթ է, ե ոչինչով
կը տարբերի
սովորական
փուռերէնէ
Ընգարձակ
ներքխւ
անջրպետ
մը ունի,
որուն մէկ
կող­
մը գիւրավառ
նիւթ
եր, ինչպէս
շուշմայիդ
կանեփի
ցոլեր ե կտաւա­
տի
ձանծ կը վաււեն,
միւս
կողմը
սսլնձոլե
լիք
ընգեղէնը
կը լեցնեն
՚
Ասոր
չ՛ոփը մէկ
դիրք
ր լ րոլ
ու
–
է
1
1
գ/՚րքը
կ ւ
ա
" ՝
յ
Ը1("՚է
^ — ^ °~
խո՛յ,
թէեւ
՚
ոյս
սաՀմանը
այնքան
ճիչգ չէ*
է՚ք՚ՐՔ
ըսելով
պիտի
Հասկնանք
այն քանակութիւնը
ք
որ կտլին
ընդարձակութեան
յար­
մարելով
երկանաքարով
դիւրութեամբ**
կրնայ
ծեծուի
ր
Րւղաւոր
Հունտը
որոշ
աստիճան
աւլնձելէ
յետոյ
պ է
ա
ք է ծեծել
Հատիկները
ման րե
լ ու Համա ր %
Հ՛ոլը,
մէկ ո լկէս
մէթր
տրամագծով
ե գետնէն
70
սանդիմէթ
ր
բարձր,
բոլորակաձեւ
քարաշէն
սիւն
մըն է, որուն
վրան
սալաքա­
րերով
ծածկուած
է
ք
առանց
ո եւէ
անՀաբթութիւն
ունենա
լուէ Այո
մակերեսը
քիչ մը գոգաւոր
կ ընեն
է
որպէս
զի ընդեղէնները
կամ
արմտիքը
ծեծուելու
գործողութեան
ընք&ոէցքինդ
միշտ
փոխանակ
եզերքներէն
դուրս
թավւե լու \ դէպ
ի կեդրոնը,
ծեծող
քարին
ներ
քել
Հոսք*ն%
կալին
կեդրոնը
Հաստատուած
փոս երկաթի
մը մէ^
կ՚ադուց–
ուի
գերանի
մը երկաթապատ
կրունկը
9
որուն
միւս
ծայրն ալ կ՛ա–
գուցոլր
սուասաաղխւ
գերոնին
Հետ Հաստատուած
երկաթեայ
կա–
"
^էԼՐն՚՚հէ
" *
Է լ \
%
՝՚՚
յ
ս
"՚֊
ղղ՚՚՚&Իգ
գերանը
կրնայ
իր
կրունկներուն
՚
ւ Ր
ա
յ դառնա
լ^ըստ
Հաըկինէ
Երկանաքարը,
որուն
գիւղացիները
ձիթինանուց ք Ա1Ր
ոնուէւը
կուտան
9
իր
լո՛յն
ււՎուգիծ
եզերքներով
կալին
վրայ կը նստի, իսկ իր մակերեսով
կը կրթնի
%
կալին
կեդլա–
Fonds A.R.A.M