76
Ն Ժ Դ Ե Հ
ԶՍ.ՆԳԵԶՈՒՐԻ 1ԵՐՈՍԱՄԱՐՏԸ
\
յ ո ր ա 1լա ւէմ պետութեան
բազմազբաղ
ւէիճա կը՝
ծանրաբեռնո­
ւած
բազում գործերովդ
արգելք
/
լ*րլլա՛յ
Հայաստանի
Հանրապետա­
կան կառավարութեան
,
օգնութեան
ձեռք
մեկնելու
*
րողթանին
,
որ
կտրուած
էր Ս՛այր
Հայրենիքէն՝
իյնալով
ծով
թրքութեան
մէ^Հ
*
ք՝րիստափորի
եւ քրոստոմի
Հայրենիքը
կենաւյ եւ մաՀու պայքար կր
մղէրՀ
րուրսէն եկած էին քանի մը անձնուէր
զինուորականներ
^ եւ
տեղական
ուժերու
օժանդակութեամբ
^ Հազիւ
կրցած
էին կազմա­
կերպել
ժողովուրդին
ինքնապաշտպանութիւնր
:
Սակայն
կացութիւ­
նը տակաւ
աւելի յուսաՀատական
կը դառնա ր : ԱնՀ րաժեշտ
էր գեր­
մարդկային
ճիգեր գործադրել
հ կարենալ
փրկելու
Համար
ՀՀանգեղու–
րի ժողովո
ւ րդը
5
Ղ^արաբաղի եւ Զանգեղս
ւր ի սաՀմաններուն
վրայ
մղուած
կր–
ռիւները
եւ աւերակ
դարձած
քանի մը Հա յ գիւղերու
սրտաճմլիկ
տեսարանր
ցնցած էր տեղացի
ազգարնակչութիւնր
,
որ կռաՀելով ի–
բեն սպառնացող
վտանգր
,
իր աչքերր
յառած
էր Հայաստանի
Հան­
րապետութեան՝
իր ճակատագիրը
միանգամրնդմիշտ
անոր
բանակ–
ներուն ու ռազմական
ուժերու
ճակատագրին
կապելով
հ
Անդրկովկասեան
նորակազմ
պետութիւններու
Համար
գոյու­
թիւն
ունեցող
սաՀմանային
խնդիրները
առկա իւ կը ձգէին
Տէանգե–
գուբի եւ ՚Հարաբաղի
Հայութեան
Հարցը։
Աինչեւ
իրերու պա ր զո լի­
լը ^ Հայաստանի
կառավարութիւնը
կր զգուշանար
ԼեռնաՀա
յաստա–
նը իր Հողային
ամբողիւթեան
իբաւական
եւ անբաժան
մասը
ճան Հ–
նա լէ
1
ու ՀԼանգեզուր
եւ ՚Լարաբաղ
կը կառավարուէին
ա եղա կան
իտորՀուրգներով
;
1918
եւ
1919
թ • Զանդեզոլրի
մէէ\ կր գտնուէին
բազմաթիւ Հե–
բոս մարտիկներ
,
որոնք
իրենց
Հեղինակութեամբ
եռանդ ու կորով
կը ներշնչէին
լեռնային
ժողովուրդին
:
Առածին
Հերթին
ՀԼանգեղուբ կը Հա սնին Աասունի
գունդի
մար–
տիկները)
իւմբ * սասունցի
Ա ուշեղ
ԱւետիսեանիԼ*՝)
դլիւաւորու–
( * )
Տես «Յեղափոխական Ալպոմ», Գ– Տարի, յփլ. շ
։
Fonds A.R.A.M