212
1
>
ժ Դ Ե Հ.
գէն նաՀանքած
է մինչեւ
Եայջի , որ Գորիսը եւ ՏԼանգեզուրը
արդէն
լքուած են մեր կողմէ, որ մեր
ռ
°րքերը
արդէն
Հասել են այգ ՚Լ^Է
վրայ
Տ
ս
՚
թեւ,
եթէ այս բ
ո
Լ
ո
(՚
Ր
ան մամանա
կին մեզ չ յա յանէ ր, մեր
ճակաաի
զօրամասերը
,
որ յաջողութիւն
ունէին այգ ՀՐ^անր,
կրնար
կարուիլ
իա զա յիս եւ շր
սլա ա ո լէ ր թ շնամ ու կողմէ X Աս ականատես
ՐI/ալոզ
սսլարասլետի
այս Լ Ր ^ ՚ ^ ՚ Է դո րծոզութ
իւննե բուն , կր գանեմ
որ ան կանգնած
էր իր կոչման
բարձրութեան
վրայ»։
Սրեք ամիսներու
րն թառքին ոչ միայն
յաղթա
կ անօրէն եւո կը
մղուին
կարմիր
Բանակի
բոլոր
յարձակումները
,
այլեւ
\
քժգեՀի
զօ՛­
րամասերը
կը վերա գրաւեն
*
Լայոց-Զորը
X
Իր «Ազատ
Աիւնիք»
դրութեան
մ էշ, «Ո՚ԼԲԵՐԳՕՐԷՆ
ՄԻՆԱԿ»
թո րա դրին աակ,
վերքին
կռիւներու
մասին արաա յա յաուելով
եւ բա­
ցատրելով
զէնքերը վար
դնելու
սլաաճառները
, \
յժգեՀ ի մ իքի
այլոց
կը գրէ Հետեւեալը
.
^Երբեք
իրեն
այնքան
մինակ չէր զգացած
ԼեռնաՀայաստանը,
ինչւլլէս արեւմտեան
ճակատի
ծանօթ
դէպքէն
յետոյ X
«
Պարտ ո լած էին Գենիկինը,
կոլչակը,
իւդենիկը։
որՀ րդա
յ–
նա ցած
էին կրիմը,
ք\ւրտլր, Ագրրէ յ^^^Ր
)
1
Լրասաանբ
,
Հա յաստանը
հ
«
իոլշեւիզմը
պարտութեան
մատնած
էր իր բոլոր ակտ
իւ թ րշ–
նամինեբուն
եւ
լ՚"լ
ո
(՚
ր
Հանած մեր ԼեռնաշիւարՀին
դէմ X
(
թշնամիի
Հե տ , անոր բանակներ
ո ւն մէջ էին ռուսը ,
^/ւ#
տ ի չը , Հրեան , լէդւլ ին ,
*
ԼՐ
ա
ցին
,
թուրքը,
թաթարը*
մի ամբողջ
ք-աբելոն : Անոր
օգնութեան
եկած էր նաեւ ակամայ
կարմրած
Հայը
անշուշտ
,
ոչ կռուելու եւ
յ
ա
գթելու,
ա յ լ մեզ գրկելու
ան իւն ա լ Հարուածելու
Հնա րաւո
րու–
թեն էն
։
«
Ա* ենք
եզյրա յ բաս պան
կռիւներ
չէ ինք վարած
•
լեււնա շիւարՀ ր
քաղաքացիական
պատերազմ
չէ ր տեսած
XՄ ենք կռուած
է ինք թաթա­
րի , թու րքի եւ ասոնց
օգնութեան
փութացած
կաբմիր
ռուսի դէմ X
Եւ եղած
էինք մեր Հարուածներուն
մէջ աղատ ասոնց նկատմամբ
:
«
Այժմ
Հայն էր կազմած
թշնամի
ուժերու
առաջամարտիկը,
որուն պարտութեան
մատնելու
Համար պիտի
չկարողանայինք
գործի
Գ
Ա
ել մեր ուժանակային
պայթուցիկ
տակառները
,
մեր
լեռներու
ժայռերը
Հմեր ռազմավարութեան
տարերային
ձեւեր ը . • • Մեր վճռա–
կան ո ւ իժիւն բ
X
«
Յանուն
Հայ ժողովրդի
գոյութեան
պաշտպանութեան
ղէնք
բարձրացնողները՝
պիտի
չկարողանային
մեր վարած
գոյամարտին
աա
լ եղբայրասպան
բնոյթ X
«
Մի՛ կրակէք, մենք ալ հայ ենք»,
աՀա՛ Աիւնեցիի
բազուկը
անգամ ա լուծող
ճիչը X
«
Մենք ալհայ ենք»
կը կան չէին կարմիր
ճակատներէն
Սիւնիքի
դէմ զօռով քշուած
Երեւանի
Հա յերր X
Fonds A.R.A.M