208
Ն Ժ Դ Ե Հ
Նոյնիսկ Հայբոլշեւիկներն
ալ գի տկէն, որ Հայաստանի
Հա­
մար աւելի մեՆ եւ մաՀացու վտանգ
գոյութիւն
չունի, քան \,աիի–
Փեւանր
։
ԼեռնաՀա
յա թիւնր բաւարարուաՆ
կր այս կոչերով
։
աօսքը տանք Զօր. Գ–
Նժդեհին.
-
«
Մենք
երբեք չանգիտացանք
ռազմական
էտիկայի
պա Հան Հի­
ները
։
«
իմ
զինուորր
մնաց մարգ
բոլոր
կռիւներուն
,
եւ է՛"լոր դէպ­
քէ, բուն
։
«1
։
մ
մ՜ ո դո վ ր դա կ ան բանակ
ր միշտ
ա
Է յ
ա
դք^եց
նաեւ բաբո յա–
պէս
իր թշնամիներուն
ղՀ՚ղի
Հ
ա
յ գ Կ ^ ՚ < Ր Ր յարգանք ու Հիացում պար–
տա դրելով :
«/
^աթարները
, --
որոնք իմ զինուորի
գարշապարի
ծ՜ան ր ու–
թիւնր
զգացին
իրենց
մօտաւո րապէ ս երկու
Հարիւր
գիւղերու
սե–
մին, - անկեղծ՛օրէն
կր խոստովանէին
իրենց
պարտութիւնն
ու փա­
խուստ
բ Լ ) :
«
թուրքերը
խօսեցան
«
Հայերու
քաջութեան
մասին՛» ( * * ) :
«
Հարեւան
պարսիկները
մեր կռիւներն
անուանեցին
«
մեծ՝
քու–
թաղ ործա թիւննեբ» :
«
կարմիր
բանակի
Համար
մենք
եղանք*
«
Հին
դայլերդ
որոնք
լ՚սւ
ղիտեն
զինուորական
արուեստը»^***)
.
կաս ե ան ի կառավարութիւնը
մեր զէնքի
յտՓողա
թիւնները
վե–
Բ
ա
ղբեց
Անէլլիոյ
ամենազօր
մատին է
«
իայց եւ այնպէս
յաջողեց անք թշնամին
փախցնել
դէպի
էեռ–
նաշխարՀ դ ուր իրեն օգնութեան
եկան անգլիական
իմ պեր իա լիսաներ
ւ
^Այսպիսին
էինիմ վարած՝
կռիւները
ԼեռնաՀա յաստանի
դ ուր
--
Հաստատագրենք
եւ այդ - պետական
կանոնաւոր
բանակ չէր իմ
ղեկավարած՜ը
այլմէկ շինական
ժողովուրդ
դ որ զէնքէն զատ Հար­
կադրուած
էր ւլ ործ ածել նաեւ իր արօրն ու մանգաղը։
Պէաք էր ժո­
ղովուրդի
ծ՛ոցէն դուրս
քաշել նոր պետեր դ ոբովՀետեւ
ցարական
զին­
ուորականները
շատոնց
թողած՛ դ Հեռացած"
էին։ Պէաք էր
մարզելդ
թրծ՛ելդ
Հասցնել
ժողովբդական
նոր ղեկավարներ
դ որոնք
կարողանա­
յին լեռնաՀայ
զանգուածներու
մ ԷՀ ոտքի
Հանելդ
արթնցնել
մեր ցեղի
նիրՀած՝ ռազմախանդ
ուժերն ու աոաքինութիւններր»
։
Բ՝ շնամ ի ի անվերֆօրէն
կրկնուող
յարձակումներու
դէմ
Հրա­
մայողաբար
պէտք էր ստեղծ՛ել
անցեալի
ցեղային
արժէքներովդ
( * ) «
ԱԶԱՏ ՍԻՒ ՛ ՆԻ* » ։
( * * ) «
ՀԱՅՐ Ե ՆԻՔ » 1924՛
Ւ
ի 7։
( * * * ) «
ԿԱՐՄԻՐ ԱԻԱ՚եԳԱՐԴ» 1920– թիւ֊ 5 2 ։
Fonds A.R.A.M