«1920
թ– Դեկտեմբերի
25-
ին
Տաթեւի
վանքում
աեզի կ ունե
նում դաշնակների
ե կոնտրռեւո
լիւցիոն
մ ի։ ււ սլա րաիաների
,
Հ ո ։լ ե ։ ո
րականների
ու կուլա կների
աոաջին
Հ< Հ
ամա
ւլ // / // ա ր ր
»
^
"
ՐՐ
2
էա%գե
զուր ո՛ յա յաա բարում է «ինքնավար
Սիւ-նիք^է Ո ան զ իա \քմդեՀը, որ
սլէււ աս դմա կան դիկաաաոր
^ Հոչա/րամ
է «Ա իւնեաց
երկրի
ս սլա րա՛
սլնա՝» :
իրականութիւնը
այն է սակայն
,
որ Զանղեզուրի
մողովուրդլ
արդէն ի
ս
կ ճաշակած
Բ/Է
ա
1
ո
*/
Բ
ո
էէեւիկ
իշխանութեան
վայրագու–
թիւնները,
լէ Բ Հաշա ո լա ծ Հայաստանի
իւորՀրդա յնացման
գաղափա­
րին Հետ, եւ իսքգի՚հք
ան կա իւ կր Հոհակէր
վ ստաՀ ԲԼԼալով^ որ" ՛Հա–
յաս տան
կբ^/՚
ս
սլիտի վերագտնէ
իր ազատութիւնն
ու՛ ան կա իք ու­
թի ւնր •
Հայաստանի
խորհրդայնացումով
ստեղծուած
վտանգաւոր
ու
շփ
ո
թ
կասութեան
անդրադառնալովդ
՚
էյմգեՀ ի *^իքի
ա
յ է
ոօ
կր գբէ
Հետեւեալը
*
«
Երեւանը
մեծ՜ամասնականնեբու
յանձնելէ ետք, մեր կառավա­
րութիւնը
շկրցաւ
ո է մէկ կերսլով
կաոլ
ունենաս լ ԼեռնաՀա
յաստանի
Հետ
է
եւ Լ Ա
ճ
ինձ գաղտագողի
անոած՜ ղործիշներՀն
եւ ՛հա րա լագեա–
զէն տեղեկութիւններ
ստանալով
բոլշեւիկներու
Հալած՛անքներու
եւ
բռնութեանց
մասին,
որոշեցի
գրաւել
Ղ*ա րա լագեաղր
յ
եւ
այսպիսով
օգնութեան
Հասնի
լ մեր մայր
երկրին եւ րանտե բու կոտորած՛ի ու
սարսափի տակ
գտնուող
մեր ընկերներուն
•
իմ այգ որոշումը
մ ի ան–֊
դամա
յն անկախ էր Երեւանի
շրջաններու
առաք եկած՛
ապստամբական
Fonds A.R.A.M