կռիւները Թոլշեւիկներու դ էմ
121
երէկ ո ւան ո ւ խտեա
լ ղին ո ւո րնե ր , ԳԼղուաձո
րեան
Հ պար սա փառակից–
Ներ I Զորե՛ր
Հ վա՛ք ձԼղ^ սիրտս
1
լ արնոտի
Հեզ Համար , տեսնելով թէ
էնչպէս
թշնամէն
անփառս ւնա կ գերեզման կր փսրէ՝ք>
• • 1
Օէշեցնելով
անոնց *Բաւ էթ ք^էկեան ու խար նոյն թուէ Աեպտեմ–
րերէ
\
ւ)–էն կը Դրէ ՚ Հ՝Ե
Ա
Ղ*աւէթ /»էկեան
ու խտէն
Հաւատարէմ
,
կր
շարունակես
մնա
Լ
լեռներու
,
ամպերու աակ
%
մէնակ,
վ է րաւ որ ու. ա–
՚֊
ելէ Հպարտ քան էէ •
ձԱյժմ ես կը էղեմ քու եւ թշնամէէ
էնձ Հաս ցուցած
՚
քէրքերը
եւ կէ1 սպասեմ
քեզմէ խնդրածս
վարպետէն
^ որ գայ ^ շուտ գայ
կո՛֊
պէտ
գործէքներուէ
Հանելու էմ "՚չքերր
,
կուրացնելու
էնձ , որ չտես–
նեմ քու գչէւուն
դա լէք
զո ւ լոււէնե ր ր , քու խա յւոաո ակութ
էլն ր ^ քու
բարոյական
անկում ր ՚
Հբուն
ուզեցէր
այն, է
ս
չ
ո
V
Կ՝՝
Ո1
՜
Ղ
Է
Ր
թ շնամ էն * • • բուն քու վէ–
րաւոր
սրտէն
զարնուած՜
Հրամանատարէն
կը գաւաճանես
,
մենակ
թողելով»
: ( * )
կսկէծէն
խայթուած
,
ժողովուրդէ
ապերախտութեան
սեւ ուր­
ուականը
մէշտ ա շքէն
առՓեւ , \,Ժ դե Հ կը բացագանչէ
գառնացած
Հոգիով
1920
թ* Սեպտեմբերի
Ս—էն* «(իողովո ւրգ , քեզ Հետ խօ­
սողը քոլ Հրամանատարն
է , քու վիրաւոր
,
սրտէն
զարնուած
Հրա–
մ անատարը
,
որէ սուրը շատոնց է էն շ յանուն քու
էնքնապաշտպա–
նութեան
,
չէ Հանգստացած
պատեանին
մէֆ։
ՀԼսի ր ) մէկ աւելորգ
գուցէ եւ վերտէն անգամ ան կը դէմէ
քեզ
Տ
Հը խօսէ քեզ Հետ ։• Ան կ՝րսէ •
՝
ք*ու սեւ ու նեռ օրէն , երբ Հայակեր
*
բեղուայ եւ Օխ չու
ձորերը
^ երբ Իարգոլշատէ
ու Հաքեարու
մէ^ սպառնացած
էէս քու
կէն ու երախաներ
ու արիւնով քու ե րկէրը
ներկե լու , գուն
կանչեցիր
ինձ եւ ես Հասա
յ քու Հ աւարէն : Ըսէ >ժողովուրդ
,
այն օրէն քու եր­
կէ րր մնաց բարօր սար մը^ քար մը^ որու
վրայ գրած
ԼէՀէէ
ա
Ր է*^
յոգնած
գլուխս : ԷԼսա , գու էնձ տեսա ր օր մ ը ^ ժամ մր անՀոգ ^ Հան­
գիստ : բուն
զիս տեսա ծ ես փափուկ
տեղաշորիս
9
Հարուստ
սեղան­
ներու
շուր9ը
:
՛
հուն
լսում ես , քարերը
^ քարե՛րը
1
լ աղաղակեն
,
էլ*ը–
սեն
ճ
ոչ։ Ասա , մնա ց բան մը, որ խնայէէ
%
չզոՀաբերէի
,
քու ազա­
տութեան
,
քու փրկութեան
Հ քու փառքէ
Համ ար : ՝իու
դաշտերում,
քոլ
Հողէ վրայ էմ արէւնն է թափուելւ
բեռ չէ փակուել
թշնամիին
ինձ Հասցուցած
փէրքը*
է
ս
հ. Ք
Ո
^՚Ը. * ժողովուրդ
,
քո Հասցրածը
միշա
թարմ
պիտի
մնայ ու Հազար
վէրքերու
ցաւով
պիտի
մորմոքա
յ։
(
^Ժ՛ողովուրդ
,
այսօր
1
երբ ատ րպէ յճանեան
դրամներով
կաշառ­
ուած
բո/շեւ֊իկներր
,
քու գե րեզմ անափոբեբը
,
կեղծ ու պատիր
խոս­
տումներով
քու դուռն են բախել եւ քո ձեռքով
պղծած աղ ու Հացիդ
սպասում, դու դաւաճանաբար
լքում ես , մինակ
թողում քո
վիրաւոր
( * ) «
Խա֊ստուպեան կանչեր», է յ 17—18, 1921, Գպփս։
Fonds A.R.A.M