Կւփւները# թոլշեւիկներա. դ է մ
11»
X*"՛"
Հ^րա^երին
,
միայՆ
քաքերէ՛ն է լսում եւ զօրա վիգում
պա­
տերազմների
քմաՀաճ
\
Լսաուահր • • •
2
«
Ան է մ
ԷԼԱՍ
յազթոզր
,
որն արդէն
յաղթել է իրեն ^
այսինքն
որն իրմէ^ մեռցնելու, չափ թուլացրել
է մա Հու
^րկիւղրՀ
3 * -
«
Անոնք
,
որոնք
հրա ուա յահ՜ են բարձր
Հայրենասիրութենէն
դրգուաշ՛)
միայն
անոնք են աւելցնող
իրենց
զէնքի եւ ցեղի փառքը
ւ
4 ՚ –
Հ՝ք*եզ վրայ
նայիր
ո րպէս գաաապա
րաուահ՚ի
%
ո
քէՀ
յանուն
իր եր (լրի ու ժողովուրդի
սլա շա պան ութեան
պիտի
մի շւո պաարասա
Ըէէ
ա
յ
րն դո լնելու
մաՀր։
(
ւ)
«
Ե ՛լիր
իւ իզա իւ
1
իւսաարարո
յ ու չարքաշի • • •
Այս պաաուիրանները
ւ -- որոնց
կիրարկման
կենդանի
օրինա–
կր > ինքն իոկ \թժդեՀր
1
լր Հանդիսանա
յ
1
-
իւորասլէս
1
լր ապաւ որ են
ժողովուրդը
ւ ՀթնորՀիւ այդ ուղղութեամր
աոա^ աարահ՝
գերմարդ­
կային
դորհ՜ունէութեան
,
Սպարապետ
սժգեՀ
էր°Ք կքէ փսհէ
^1՚^ւէ՚ՐԼՀ
վերաՀաս
վտանգէն : իա յց անՀրաժեշտ
էր, որ Ղ^աւիանն եւս ճաշակէ
դառնութեան
բաժակը
,
չէ որ ամր
ո
ղ^
երեք աա րի ռուսի
երես չէր
ա ես ահ՛
ք
չէ որ ան սաիպուահ՝ է եգեր միս մինակդ
չորս
կողմ է
Հք՚^
սյ
—
սլ սւա ո ւ ա հ թշնամ իներով
,
մի շւո գէնքը
ձեռքին պաարասա
ր/լաչ
գէր՛՜
քերու
վրայ»
կեանք մր որ յոգնեցուցահր
էր գինք : Եկող
ռուսը կը
իւոսաանար
աուլ իւաղաղութիւն
,
ամէն
բարիք եւ աղդերու
Համ երա շ–
խութ
իւն ^ չէ որ ըստ Հայ գիւղացիի
Հասկացողութեան
,
նա իլկին
ռուսն էր , որ կու դար է
Ղ^տւիանի ժողովուրդին
անձնատուութեան
այգ
անսպասելի
քայլը
իւորասլէս կը իւոցէ Ա պարապետ
ի Հայրենասիրութիւնը^
որուն
պարտական էր ղափանցին
իր կեանքի եւ զորհի
գոյութեամբ
,
եւ ղ
ո
ր
կ՚անուանէին
«
Ամ դա Հա փաշա՝» , «Երկրորդ
Ղ՚աւիթ
Բէկ» *
ՀԱմէն
կռուին փա դի շա
Հ » ;
Որ ժողովոլրդր
խաբուահ՛ է բոլշեւիկներու
քար ո զչու թեն էն ել
իւարգաիւ
դորՆունկութենէն
,
այդ շատ լաւ ըմբռնահ՛ էր Սպարապետ
\
թժդեՀր : ք*այց կարմիրներու
ստրկացնող
ք
ապականող
լուհ՚ին
ենթա­
կա յ մնալով
Տ
ժողովուրդին
այլասերելու
//
կորսա
ելու միտքն էր», որ
կը տան շէր գինք» չէ որ ան իր կեանքը
մաշեցուցահ՜ էր ա յ դ
ժողո­
վուրդին
Համար,
ամենանեղ
օրերուն
օգնութեան
Հաս ահ՛ էր անոր
ւ
Ւնչո^ւ ա յ դ ժողովուրդը
ա յժմ կը դառնար
գէպի
բոլշեւիղմը : կողո­
վուրդի այդ ապերախտ
վարմունքը
ստիպեց սպարապետին^ որ կրշ–
տամ րէ այգ ժողովուրդը
,
1920
թ՛ Սեպտեմբերի
\2
ր֊ին
ուղղելով ա՛­
նոր գրութիւն
մը
յ
ուր ի մի^ի այլոց կ ըսէ -
ՀՀ*ք*ու մէկ մասի վախկոտութեան
եւ դաւաճանութեան
շնորՀիւ
թշնամին
մտալ կա փան եւ քու ռազմ ական
ուժերու
ամեն ա
քաջանուն
եւ խիզախ
մասը
կրակելով
իր վերջին
վւամփուշտր
^ քաշուեցաւ
լեռ–
ներր»»»
Զգ
ո
յշ^
%
ափան, մեռցնելով
իմ Հաւատքը
գէպի քու Հաւա­
տարմութիւնը
| գուն քեղ կը մեռցնես • • • Ա՛Հ , ո ւր էք , ո՛ւր , իմ
Fonds A.R.A.M