86
տութեան
մասին կը խօսէր , աչքերը կը Հրավառէ էն.
կ՚ուրախանար
իբրեւ մանկէկ
X
Երկու, տարէ շարունակ
մէասէն
եղած ենք անոր Հետ
բանտէն
մէջ, ճաշէ եւ թէյէ ժամանակէն զատ, մենք ոչ մէկ ատեն ա–
նոբ նստիլը
չէէնք տեսած. գէշերներն
անգամ քէչ կը քնանար* կը
քալէ՛ր
,
ան գա գար կը քալէ ր * • :
գեռ. ընկեր Աւետէս ը էր խօսքերը չվերջացուցած՝
մէկ ալ
ուժ գէն
ձայն մը լսուեցաւ*
Գէորգէ
ձայնն
էր**.
-
ԱՀա , տեսէ՛ ք ընկերներ
,՝—
| Հասկանա լէ եզան *հէ
ո
րգէ խօս՛­
քերը .
մենք արգէն
Զէյնէկէ կատարն
ենք ։ Գէսլէ վար
նայեցէ՛ք,
անոնք Հայկական
տուներ են. * » Օ՚Հ , է նչ կը տեսնեմ,
այրուա՛ծ
տուներ
,
ՀրգեՀուա՚ծ
գոմեր։
Ո^– խ
ո
Ր
զ
ա
յ Ր
ո
յ թ " ՚ Լ աւելցուց
Գէորգ*
֊-
< Ա՛խ , տուշմա՛ն
,
տուշմա՛ն • • •
Հերոսը
Լռեց • • • Երրեմն
երբեմն ան կը նայէր
գէսլէ
երկէնք
աչքերը
խոժոռեցնելով։
Անոր եր ես էն նայողը կարծես կը զգար, թէ
անոր մէջ ալեկոծութէւն
մր կար , որ երրեմն կ՛ար տա յա յտուէր
ձեռքէ
ա կամ ա յ շարժումներով
:
ք-նչո^ւ ախրեցաւ ան այժմ
ճ
Զէյնէկէ գագաթը
բարձրանալով»
մէթէ ան յոգնա^ծ էր • ոչ* էնչպէս
՚
էէթխ
ա
րէ
նաւը
ովկէանոսէ
սէրաը կը ճեղքէ ու յառաջ կը խոյանայ
.
այնպէս ալ *յ*էորգը
ձէւնէ
սէբաը ճեղքելով առաջ կ՚երթար : Ան գեռ րոպէ մը առաջ ուրախ էր ,
իսկ
այժմ երկէնքը կարծես յանկարծակէ
փոթորկեցաւ
:
Ւնչո^ւ
յուզուեցար
Հ
ընկե՛ր,
Հարցուց Աւետէս
մօտենա՛­
լով *
գուն
յուզուելն
է՛ն չ է չէ էր գէաեր
,
էնչո
Լ
յանկարծ
փսխուե­
ցար • ընղՀակառակը
Տ
այսօր մեր ուրախ
րլյա լիք օրն
ԷՀ
որովՀեաեւ
մեզ պրկող շղթաները կոտրած
ենք , այլեւս
թէ*֊րք
զապթէէներու
ա–
նարդան քները չենք լսեր , մենք ազատ ենք ;
-.
Այո՛ , ընկե ր , մենք ազատ ենք ^ ատոր տարակոյս
չկայ եւ
ես երբեք չեմ ախր իր , բայց կը տեսնելս
Հեռուի այն
տարածութիւնը*
Մշոյ դա՛շտն է, Հոն նաեւ զոՀերոլ
շարաններ
ունէնք*
Անոնք նոյնպէս
էնծէ Հանգէստ չենտար * * * *\՝ուն տեսար
երէկ
մեր անցած ձիւնապատ
ճանապարհն
երր , կարծես
ամէնքն ալ կարմիր
էէն* ա յո՛ . կարմի՛ր,
բայց մէնակ մեր երկրէ
ձէւնը չէ կաբմէբ
^ Հողն
ու ջուրն ալ կարմէր են* ամէն բան կաբմէբ է, բացէ Հայ գեղջուկէն .
որ շարունակ
սեւալոր ուած
կ՚ողբայ էր սեւ օրը
X
*
վերա՛ն աշ­
խարհ • • •
Ո*֊ դարձեալ
Լռեց
X
Եւ֊ մենք կանգնեց անք քայլ մը առաջ
է
Արշա–
1
ո
յ
ս
ը
արդէն բացուեր էր* ան ալ էր կարմէր այդ երկրէն
մէջx
•—
I
Րնչո^ւ կանգն եցաք , պոռաց Արծէւը.
էէ**ք աեսներ այղ
ւյաաերը , սեւ են ատոնք* այդ նշան է , որ այստեղ
բնակութէւն
չկայ ^
յգ նշան է՚.որ անոր տէրերը կա մ ազատութեան
ճամբուն
զոՀ գտ­
ցած են, կամ գաղթ՛ած
Հ
է՛Հ , ընկերնե՛ր
,
ես շատ եմ եղած
այստեղ»
շատ բաներ գէտեն գէ
լ
ղացէէ
կեանքէն այդ սեւ պատերը
X
՝
ք*անէ՚–
ս
ա
Fonds A.R.A.M