106
ԳԷՈՐԳ ՋԱՒ ՈՒՇ
դատապարտել
անոր բազուկները, որ յաճախ կը գրկէր
զինք . ինչ–
ակ՛ս խամրեցնէր
անոր շրթունքները,
որ յաճախ
իր ճակտէն
Համ–
րոյրներ քաղած
էին։ Գէորգ չէր կրնար գործադրել
այսպիսի հակա–
մարդկային
արարք մը։
Ո Լ այսպէս խորհրդածելով
կը շար ունակէ ր ճամբան
։
Ր
ա
յց ո ւ֊ր կը մնայ էր կատարած
սրբազան
ուխտը ,
պատուոյն
*
լ Ր
ա
յ ըրած երգումը,
նոյն իսկ իր կեանքը պէաք է զոհէր իր գաղա­
փարին համար
։
Ալ ան մնաս սրբազան գաղափարի եւզգացումի
,
երկու տարա­
մերժ հոսանքի
սէքէւ
Սպաննէ՛*լ
հօրեղբայրը թէ ոչ*»*
Կ՚որոշէ •
-1
Թող ուխտագրում– եւ դասալիք
կոչուիմ, թ
Ո
Գ
հրացանա­
զարկ իսկ
Հ 5 Հ Հ
ա
9
Հ
°Ր^ԳԲ
ա
^յր>
պիաի չմարեմ աչքերդ,
ուր
մանկու­
թեանս ժպիտն է ծաղկեր :
պահ մը մ տա ծ ելէ ետք, դառնալով
ինքնիրեն
•
՚ – \
Գէո՛րգ,
դուն ամէն բանէ առա ջ ֆետայի ես, ուխտդ
սուրբ
է * Եթէ ազգականական
սէրը նախընտրես
յեղափոխութեան
հետա–
պընգած
վսեմագոյն
նպատակէն, լաւ է որ դաւաճան
Ա՛ եր ուժ ան մը
կամ Վասակ
մը կոչուիս
։
Աերոբ մը չէ այս հրահանգը
քեղի
տուողը,
այլ
Հայ (Հեղափոխական
Դաշնակցութեան
Մարմինը, որ ծնած է հայ
պատուոյ
զգացումէն
,
հայ տառապանքի
արիւնէն եւ արցունքէն
։
Լսէ
յ
Գէորգ , լսէ՛ յ հայ լլկուած
աղջկան աղերսագին
ճիչը, հայ մշա­
կին հռնդիւնը,
հայ որդեկորոյս
մօր սրտակեղէք
ողբն ու կականը
կուսակցութեան
բերնով
քեղի
կ՚ըսեն • ^կատարէ տրուած
վճիռով
։
Ան շտապ քայլերով
կ՚երթայ
դէպի
ա՛յն տունը, ուր բանտար­
կուած
էին հօրեղբայրն ու կինը։ Առանց խօսելու գնդակով
մը նախ
գետին կը զէորէ իր հօրեղբայրը եւ երկրորդը
կ՚ուղղէ
կնո^ ճիշդ ճակ՛­
տին
։
Գէորգ , իր ա բարքէն
յուզումնահար
,
հրացանը
ուսին նետած,
կ՚ուղեւորի
Հարսնդոմերի
բլրակները
,
հո՛ն ողբալու
իր դառն վիշաը ,
գիտնալով որ գործած էր անարդար
ոճիր մը։
Գէորգ
Զաւուշ
բոլորովին
ան սպա սելի օր էն տեսեր էր դատը,
սխալ կա՛մ շիտակ, հետեւաբար
այժմ անկարելի էր ուղղել
զայն։
Ա—
մենէն ցաւալին
այն էր, որինք ոչ մէկ լուր ունէր իր հօրեղբօր
յան­
ցանքի մասին ու գործած էր պարզապէս
ոճիր մը, չդիմանալով
Աե–
րոբի խիստ
գիտողութեանց
։
Այգ ակամայ
ոճիրը
կը մաշէր, կը
տանտէր իր "իրաը, ել անտանելի
ցաւերու
ճնշման տակ, թերեւս
ինք­
նիրեն երգում տուած էր այլեւս չտեսնել Աերոբի
երեսը, քանի որ այդ
պարագային կըզգար * որ ինք պիտի դառնայ ոչ միայն
եղբայրաս­
պան , այլեւ «ազգասպանդ
է
Աոյն դէպքէն
շաբաթ մը յետոյ Գէորգ երկու ընկերներով
կ՚եր­
թայ
՚
Լրղրլաղաճ, Ար* (քովհաննու
անտառները,
ուր Հրայր
զինք կը
մխիթարէ ու կըհանդարտեցնէ %
Fonds A.R.A.M