104
ԳԷՈՐԳ ՉԱԻՈԻՏ
չեն ունենար , բացի քանի մը ան շչան գէ աքերէ որոնք
յեղափոխական
կուռ, կազմակերպութիւնը
կը սարսէին*
Գէոբգի
,
Անգրանիկի
,
Հրայ­
րի, Ջրից Համբարձումի
եւ Ա պաղանաս Ա ակարի
խումբեբուն
դէմ
ւ
Գուրգէնի
մաՀուընէն ետք, Ա ասունի
գրեթէ
րոլոր
կռիւնե­
րուն ու դէպքերուն կըմասնակցէր
Գէ
ո
րդ
Աաւուշ : էյկող ու դաց
ող
րոլոր շարժական
խումբեբուն
Համար
մնայուն
Հիմնաքարը անէրէ
Տ եւապէս մնաս լեռն եր ը գիշեր ու ցերեկ , անկողնի աեղ զէնքը գրկեց ,
իսկ բարձի աեղ քարը :
Ախ լաթէն կու գայ Աղբիւր Աերոբ ստանձնելու
Գուրգէնի պաշ­
տօնը։ Իր Հետ էին Աօսէ Մայրիկը
իր զաւակներով,
ռ
ԳՐ
ա
յՐԷՀ
Մխոն,
որ նոր բանտէն փախած
էր , եւ միւս եղբայրը*
քՀաքարը : Այսպէս
ան
իր շէն ու Հարուստ
օճախը քանդած*
ամբողջական
նուիրումով կու
գար
օգ նելու Ա ասունի եւ Տ
ա
րօնի
ժողովուրդին
։
Աերոբ իր Հետ չի
բերեր իր խումբը
Հ
նկատելով որ Գուրգէնի
խումբին մէկ մասը ար­
դէն ներկայ է, եւ Հին ու փորձառու
մարդիկ
էին։
Աերոբի վերադարձով
իր շուրջ կը Համախմբուին
ֆե տային ե՜­
րէն մօտ
17
Հոգի, րաց ի Ա ասունի եւ դաշտի
այն ֆետա յիներէն
,
ո–
րոնք օժանդակի
դերին
մ էք էին
։
Աերոբ Աղբիւր ա՛յդ օրերուն մեծ շանք կը թափէ Ա ասունի
ժո­
ղովուրդին
մէջ Համերաշխութիւն
առաք բերելով*
վերք տալու ա շի­
րէ թական
Հա կառա կութի
ւննհ բուն , որոնք տեղի
կ՛ունենային
ընդ–
Հան րապէս
ա
դֆփկ
փախցնելու
խնդրով
։
Ա ասունս իք
երդում կ ընեն
Հնազանդիլ
դրուած
կանոններուն եւ ենթարկուիլ
յեղափոխական
վճիռներուն
։
Այս շրջանին տեղի
կ՚ունենայ
դժբախտ դէպք մը, որ մե­
ծապէս կ՛ անդրադառնա
յ Աերոբի ու Գէորդ
Զաւուշի
փո խ—յա բա
բերու–
թիւններուն
վրայ X
Գէորգ
Զաւուշի
Հօրեղբայրը*
Աւոն , Առաքելսց
վանքի
Հօտա­
րածն էր։ Հոն կը ծանօթանայ
հ)աս գիւղացի տնտես ո ւՀ ի
Հերմոյին
ու փոխադարձ
Համաձայնութեամբ
կ՛որոշեն
իրարու Հետ ամուսնա­
նալ։
իրենց
ամուսնութիւնը
վանքին մէջ անկարելի
ր/լալով, կը
ստիպուին
միասին
մեկնի
լ Մկթինք
գի*֊ղը
%
Հոն կարենալ
պսակուելու
Համ ար
է
Վանքի վանաՀայրը՝
ծերունազարդ
3
ովՀաննէս
՛
Ծայրագոյն
Վարդապետ
Մ ուր ատեան,
Հովիւ
Ալոյի այդ արարքը
սրբապըղ–
ծութ իւն Համարելով,
ան միջա պէս նամակներ կը գրէ Աղբի՚֊ր
Աերո–
րին , (հէս Պետոյին
,
Աղբի
գի՚֊ղի աԳէս Աինոյին՝
պաՀանջելով
խիստ
պատիժ անոնց Հանդէպ է
Աղբի՛
Ր
Աերոբ եւ կոմիտէի
միւս ընկերները
չէին կրնար ան­
՛
ոար բեր
մնալ Աւոյի այս արարքին
Համար ու անտեսել
զայն, որով–
Հետեւ նախ վիրաւորած
պիտի
ԸԱ
ա
յին
վանքին
վանաՀայրը եւ երկ­
րորդ*
ա՛յն Հայրենակիցները,
որոնք դիմումներ կատարած
էին այս
առընչութեամբ
\
Fonds A.R.A.M