կանաչ, վիթխարի
ընկուդե
219
©
I
^ ^ ^ ^ ^
I
*
Տ
11«. 11
Ո
1 .
Ո •
I
է
1
Լ Տ
- - - - - / -
լ Օ Ա Ն Ա Չ ,
վիթI"՛"Է՛Ի ընկուզենու
տակ
՛
յ
Իրենց Հւ
ք* ե ց Հասակէ կարգուԼ^^ օաէԱվատակ ,
^
Ա՚իասէն բազմ՛ած •
^
;*
՜
ք
^7՛
ձ / ւ ք « " ն
կազմ՛ած ,
|
, *
"/
^Փ ^
անում՝
©
^
ծ
4
–
ուրախանում*
^
$
ք/*
Հսկայ պապերն ու մ՛եր Հայր երբ՝
|
Փ
է՜է՚-ոյ՛ "՛էր**ԲԱ ՝•
յ|
Ս՚ենք առոյգ ու ժիր գեզՀուկ
մ՛անու կներ
§
է/՚^Ք
դասընկեր,
|
հր ան զ առածին գ չ խար աո կանգնած՜
յ
^
Ջեռքներս խոնարՀ , որաներիս գրած
,
յ ; *
^
Զի՚ե
է
ուժեգ ձայնով նրանս սպասում
Տ ՜
^
^"՚Ղ. ԷԻ՛՛՛Ք ասում:
©
^
^՚ք՚Բ
զրւարթ-աձայն մեր երգր լո-եց ,
^
յ
Մրո֊այլ թամագէն
րեխերՆ ոլորեց,
®
^
Նրրս* Հեա վերցրրին լիք բաժ ակն երր
3
|
–@
*՝
Ո
1
Ր(* մեծերր ,
*
|7«– «/՝/>»
ՕրՀնեցին . - Ապրէ՚ք , երեխէ՚ք ,
»
$Տ
Բայց մեգ պէս չ
ա
պրէք * * *
^
|5
(
իամանակ անցաւ
է
նրանք էլ անցան ,
^
^
Զ
ո ւ
֊ ՚
1
՛
Րիք՜ Իրգեր"
*
իձ
ս
՚
ա
եի
գարձան *
փ
I
ծ՛– ծ"
յիշեցի մեր օրր լալիս,
<|
^
^"4"
Ա°եգ օրՀն ելիս
&
%
Ինչո՞ւ ասացին . Ա
ա
րէ՚Ք
»
^՚րեխէ՚ք .
^
|1
^
ե լ
հ
ա
է
ս
է
աա
րէք
—
ք
$2
էքա գա գու իժի՛ւն ձեգ , մեր ան բա իւա պապեր
,
4
^
Ջեգ տան^ոգ ցաւր մեգ էլ է սլա ա ել •
^
|
Այժմ՝ , տխրութեան թէ քէֆի
ժամ՛ին ,
Գ
Ա*ե նք էլ օրՀն ելիս մեր գաւ ակն երին՝
Հ
$ճ
՚
®
Ձեր խօսքն ենք ասում
Ապրէ՚ք , երեխէ՚ք^
&
*
Ա
ք՝
ւս
յ$ մեգ պէս չապրէք * * •
||
1
Ց • ԹՈՒՄԱՆԵԱՆ
|
Fonds A.R.A.M