223
ինչպէս
քանի քանի անգամներ,
Սեպտեմբերի
սկիզրներր օր
մր նոր էն գացեր էի Ֆայիգ Ալի Պէյ ի մօտ , որպէ սղի էրմէ սաանամ
արտօնութեան
թուղթ
այսինչ
ընտանիքը, որ անպայման
«
մօտա­
ւոր ազգականս» կ՝ՐԱար, Ալայոլնաէն
քաղաք փոխագրելու
Համար։
Երբ թուղթր
առնելով պիտի մեկնէի ,
ի
ռ
նչպէս
կ՚անցրնէք
մամանակնիգ,
Հարցուց :
Տունէն
սրճարան , սրճարանէն
տուն, քանի որ գործ մր
չունիմ, պատասխանեցի
:
ինչո՛՛՛ւ Հա յերր գպրոցնին
չեն բանար եւ դուք ալ Հոն պաշ­
տօն մր չէք ստանձներ,
Հեաաքրքրուեցաւ
։
Տեղացի
Հա յերր այս պա Հուն ղ
ս
1
րՈցի
մասին չեն մտա–
հ՜եր, որովՀ ետ եւ վստաՀ չենոր իրենք տեղերնին
պիտի
մնան բա­
ցատրեցի %
Վայ, այդպէ՛՛՛ս , րսաւ , թեթեւ
քմծիծաղով
մր։
Երկու օր ետք Առաքնորգական
Փոխանորդին
ուղղուած պաշ­
տօնագիրով
մր յանձնարարեր էր Հայ վարժարանը
բանալ եւ ղիս
ալ տնօրէն նշանակել :
Հարկ կա յ ըսելու որ միւթէսարըֆին
կողմ է
վարժարանները
բանա լու այգ պաշտօնական
ՀրաՀանգր մեծ ուրախութիւն պատճա–
ռեց թէ տեղացի ելթէ տարագիր
Հայերուն,
որովՀետեւ կր նշա­
նակէ ր թէ Ֆայիգ Ալի Պէյ Հաստատ կր մնար իր սանճագի
Հա յերր
տեղա Հան չընելու մտադրութեան
մէջ՛.
Անմիջապէս
րացուեցան
դպրոցները
,
մանչերու,
աղջիկներու
եւ մանկապարաէղ։
Երկու օրուան մէջ լեցուեցան
շէնքերր։
Տեղա­
ցիներուն չափ ալ ունեցանք
դա ղթա կան ի զաւակներ
։
Հասկնա լի նպատակով,
շաբաթական
է
ո
Ր ՚՛ պաՀ
%
բարձրա­
գոյն
երկու դասարաններուն
Համար , եւ լալ վճարումով,
թուր­
քերէնի
դասախօսութիւն
առաջարկեցի
Բ՚աՀրիբաթ
միւաիրի *Բէ–
մալ Պէյին, որ սիրով րնգունեց
։ ՚
Բէմալ Պէյմիւթէսարրֆին
բա­
ցարձակ վստահ ո ւ թի ւնր կր վայելէր։
ՀՀատ մտերմացանք
իրարու
Հետ։
ինքն ալ կր դատապարտէր
կառավարսլթեանր
վայրագ ծրա­
գիրը
Հայերու
մասին։
-
Օր մը այգ բոլոր ոճրագործները
Հաշիւ պիտի տան աշ–
խարՀի
խիղճին առջեւ,
կ՚րսէր :
Մենք ալ այդպէս կը Հաւատայինք։
Բայց տեսնուեցաւ որ
աշխարՀէն
անՀետացած է խիղճ ըսուած
բանը։
՚
ԲէօթաՀիայի
Հայոլթիւնը,
ամբողջ պատերազմի
ընթացքին
,
ունեցաւ
իր կանոնաւոր
վարժարաններ
ր այս տողեր ր գրողին
անօ­
րէնութեան տակ
։
Ֆայիդ Ալի Պէյ, առաջին անգամ ՐԱ
ա
Լ
ո
վ
,
բանալ
տուաւ
Fonds A.R.A.M