ԳԹԱՍԻՐՏ ԹՈՒՐՔ ԿՈՒՍԱԿԱԼԸ
Թէ Հա յ եւթէ օտար ականատեսներէն
ղրուաՆ ստուար գրա­
կանութիւն
մը կ՛ոյ Հայկական
մ եհ՛ եղեռնի
մասին
Հ
Իա յս գեռ որչափ ալ գրուի,
նորէն
կարելի չէ լրէ՛– աաակե–
Ր
ա
ցնել
Հայկական այգ քստմնեցուցիչ
մարտիրոսագրութիւնը
իր
բիւբտպիսի
վայրագութիլններով
եւ ոճրաձեւերոլ
իր ամենարար–
րարոս յղացումներով
յ
ճիչգ է ասիկա
ւ
Ո այց
միեւնոյն ատեն &էչգ է նաեւ թէ չենք կրնար ամ բողք
թուրք
ժողովուրդը,
անբաց աու, ամբաստանել
իբր մասնակից եւ
մե ղ սա կից , կամնոյնիսկ
իբր Համամիտ այգ Հբէշ
ա
յին սպանդին :
Պէտք է արդար
ըլլանք խոստովանելու
Համար թէ գանուե­
ցան նաեւ Թուրքեր
,
թէեւ ցանցառ
թիլով,
որոնք ոչ միայն
Համա­
ձայն
չէին կատարուոգ այգ անլուր ցեղասպանութեան,
այլեւ կա­
նացին
փրկել
Հայեր,
իրենց
կաբելի
միջոցներով, եւ կամ
մեղմել
տարագրութեան
ճամբուն
վրա յ , անոնց գժոխա
յին տա ռա պանքն երը
Հ
Ուրիշ
ի՞նչ կրնային
ընել մարդկային
սիրտ ու խիղճ
ունեցող
այդ
թուրքերը,
երբ տեղահանութեան
եւ Հա յա քն քումի
Հրամանը
տրուած էր միահեծան
կառավարութենէն,
ան ալ երր երկիրը կը
գտնուէր
պատերազմ ական վիճակի
մէք է
ս վ
կրնար Համարձակիլ,
մանաւանդ պետական պատասխա­
նատու պաշտօնատարներէն
,
այդպիսի
ժամանակի
մը մէք, դէմ ար–
տա յա յա ո լի լ կառավարութեան
ձեռք
առած
միքոցնե բուն , կամ
ընդդիմանալ
անկէ եկած
ՀրաՀանդներոլն
:
ԵԼ սակայն գտնուեցաւ
կուսակալ
մը, ամ բոզք Թուրքիոյ
մէք
միակը , որ Հայերու
տեղահանութեան
Հարցին մէք շարժեցաւ
մարգ–
կայնօրէն,
բառին
ամենալայն
իմ աստով , եւ կ ս ր ո վ ի կե ր սլո վ ծա­
ռացաւ
կեդրոնէն
իրեն տրուած
ՀբաՀանզ նե բուն դէմ, յանձն առ­
նելով
մինչեւ իսկ կորսնցնել
իր պաշաօնր եւ վտանգել
իր
գիրքը՛
Այգ
ազնիւ,
վեհանձն եւ անվեհեր
պաշտօնատարն էր ՝Ր՝էօ–
թաՀիա
Աանճագին
միւթէսարըֆ
Ֆայիդ Ալի Պէյ, որուն
անունը
կ ա բժէ որ ոսկետառ
արձանագրուի
մեր արիւնագիր
եղեռնապա­
տումին
մէք %
Այգ տարուան
1915
Ա
ա
րիլ
11—24
Ատա
Ի՝տզաբէն ալ ձերբա­
կալեցին եւ աքսորեցին
տասներեք
Հայեր,
որոնց մէք էի նաեւ ես X
Fonds A.R.A.M