^իւրտը
իր ԿԷ
Ա
Է\ էէ թողուր , կը մնայ ամուսնական
նուիրականով,–*
թեան Հաւատա րիմ
,
«/»
1
ւ^ա1ւա^^՛ / ^
քրիստոսի
վարդապե–
թ իւններ էն ամենէն
Հիմնական ր գեռ ի ղօրու է իր մէքէ
«
իմ
ցեղիս
սլա Հ ասլանն Է քառաթեւ
ի"
ա
Է
ո
%
ամենածանր
վտանգներու
առքեւ նա մեր օգնականն է , անով
կ՚երդնու,
անոր
աօներր կը սլաՀԷ , անով կը սրբագործէ
իր ո ւտե լիքներ ը ու իր խմ որը
չի թ թո լիր մինչեւ որ քիւրա աանաիկինը խաչանիշ չդնէ անոր վրա յ՝^ %
*
քՀիրվա Հիւսէին
Հայ ազգային
պատմութիւնը
եւ Աւետարանը
գոս գիտէր, իր բոլոր ճշմարաութիւնները
կը բերէր կապել Աւետա
րանին՝ իւրաքանչիւր
անգամին չմոռնալով
Սուրբ
Ղ՚րքէն իր գոս ըրած
մասերը աւելցնելէ
կիլիկեան
վանքերը՝ եթէ նոյն իսկ աւերակ ալ
եղած
ըլլան աօնական
օրերուն
իւմբով ին ուխտագնացութեան
կ*եր–*
թան,
Աս տ ո լած ածն ա յ տօնին աւան գա կան մատաղը ,
ՀնձօրՀնկքր,
Վյարգավառի
թրախաղերը
նոյնութեամբ
կը կ իրար կուին անոնս
մէքէ
Հթօշափելով
անոնս արամագրութիւնները
իրենց քաղաքական
Հ ա–
մ ոզումնե բուն
մ էք , տեսայ թէ ՝րիրվա
Հիւսէին
խո Հա կան եւ խիստ
Հեռաաես
էր , զարմացայ
երբ ան յայանեց թէ ՏՀէյթուն, Աղճկ—տաղ ,
Տէբոիմ եւ Տալուորիկ պէաք է շարմէին միասնաբար, իսկ Ռշաունի–
ները պէաք է մնային ինքնապաշապանութեան
մէք,
գործակցելով
քաղքենի Հայութեան
է
Եւ իրոք Ռշաունիները
իբրեւ աւան գա կան վրա
նաբնակ
տարուան
մէք որոշ տեղեր բնակութիւն կը Հաստատեն եւ
ա յգ վա յրե րր սաՀմ անա գծուած
էն Զէ յթունով,
Աղճէ—աաղով, Տէր~
սիմով եւ Տալուորիկի
,
Վ^անայ , ք*ազէշի քրաարնակ
կուռ
շրքաննե–
րով
որոնցմէ , ր ււ ա ՝ք*՝իրվա
Լի, սկ յ (՛ն ի վկայութեան
,
Հայերուն
որեւէ վաանգ չէր սպառնար , եթէ երբեք
Հա ւե րր մշաա քան աշ՜
իտ ա ա ութ իւն ո վ կարողանային
կապակցութիւն
Հասաաաել, ու ա յո–
պէս անոնք մնալով կեդրոնական
շրքանակի
մը մէք, երբ
թուրքերը
ճակաաել
Հ
ուգէին վերա յա յա շրջանները,
ք^շաունիները
միացած ,
արիւնակից Ա ամլուքան ի (//ամ ի կոն եան
I ,
Բաբըգանլըներու
(
Բագ
րատունին եր) , Ագուշադլըներու
(
Արշակունի)
,
եւ
.11
Տաս
աւ
յ ա ս ե սող
աա
րրերու
պիաի
կրնայ/՚ն պաՀակի գերը կաաարել
Հայ
քաղքենիին
եւ Հայ մշակին Համար :
1895/՛
լ՚նղ Հանա ր քարդերուն
II՝ ե լ իա ին կն ՀԱ ա լաթ իա)
ունեցաւ
իբեն պա աո ւա ւոր Հերոոամարաը եւ աղաաագրութիւնը
,
շհո րՀ իւ իր
ունեցած գիաակց ոլթեան, որ էր մ իա թիւն՝ առանց դաւանանքի եւ
գաղափարի
խարութեան
,
ոիրուելով
Մ ե լի ուինէն շրքապաաոզ
կ ա ր–
ո իր աղանդաւոր
քիւրա
զանղուածէն
•
ւէելայիշեալ
քաղաքականում
թե ամբ
Մելիաինեցին
չէ զոքացնելով
Ագճէ^աաղի եւ
Ռիշվանիներու
սեզերը,
իր դէմ ունեցաւ
միա/ն
թ՛ուրքին Հեա սիւնն ի *Բիւ լ՛ար,
որոնք թէպէա
բազմաթիւ,
բայց անկարող
եղան • փշրելու
Հայոց
ինքնապաշէոսլանութիւնը,
կռուի երկար օրերու
մէքէ
կառավարութիւնը
անկարող գանուած
Էր Համոզել
ԱգճԷ—տաղի
- 82 -
Fonds A.R.A.M