խնդիրները
յետ է ին
մ զոլած : (հ՛՛ ւ ւ/ւսՀ սւ յութիւե
ը ինքն
ունէր
Հրատապ
Հարցեր*
Հոդային—գի
ււյ /// ց ի /// կան , դպրոցականդ
դրա—
մատիրութեան
սրարշաւ, զարգացման
Հետեւանքով
ստեղծուած
բանուորական
խնդիր , ռուսացման
վտանգ
,
Հալածանք
Հայ մշա­
կոյթի ել մ՝տ
ա
ւո րա կանո ւթեան
դէմդ
ռուս
գի՚֊գաոիների
տեսա­
ւոր ում Հայկական
Հ ողերի
վրա
յ , ս
ա
կա
լա
Հ ո զո ւթ ի լն ,
գիլղացու
արտագաղթ
դէպի
Ա յս րկովկաս
ի առեւտ րա
—
ա
րգի
ւնա բե րա կան
կենտրոնները
կարեւոր ու Հրատասլ
նոր Հարցեր
,
որոնց
վրայ
միաք պիտի
յոգնեցնէր
Հա յ մ տաւո րականը եւ Հանրա
յին
գործի–
չը
: 40–50–
ական թուականներից
սկսած
ստեգծւում
էր
Ռուսահայ
Հա րց ,
ո
րի գոյութիւնը
զգում էին արդէն
ք0
•
Աբովեանբ^
\,
երսէս
Աշտարակեցին
,
Սա՛
*(
յաղարեանը
եւ
ո
Լ
Ր
ի
Հ " ^
1
Ը
,
որոնք
խան­
դավառ
ռուսասէրներ
էին , թէեւ աստիճանաբար
Հայկական
պա–
Հանիները
Հակադրելու
էին ռուսական
քաղաքականութեան
:
Այգ
ամէնը
դ
սակայն
դ
յետին գծի վրայ անցաւ , երբ Հրապարակ
եկւսւ
թրքաՀայութեան
ազատագրութեան
Հարցը :
Ոաֆֆին
երկու
ծրագիր
ունի
Հա
յկական
Հարցի
լուծման
:
Ա՝ է կը , նուագագո
յն ը
Հա յոց
Հ
ա
րցի
լուծում
ը Օսմ անեան
կա
յս­
րութեան
սաՀմաններում
:
Ղ*ա ժամանակաւոր
մի
կարւլագբոլ—
թիւն է՝ կապուած
Հայութեան
ուժերի
անկազմակերպ
եւ անբա­
ւաբար
վիճակի Հետ ւ Երբ Հ
ա
,1 (
Լ ^Լ(Լ մեծանայ
քանակով ու որա—
կով)
իր
Հ
ա
ՐՅ
(
Լ
^Լ(Լ լծուի
Օսմանեան
կայսրութեան
սաՀմաններից
դուրս՝
ստեղծելով
ազատ ու անկախ
Հայաստան
։
1876
թ՝ Ոաֆ­
ֆին գրում է իր
«
Ի՞ ն չ վերանորոգույյփւններ են սլէաք Տաճկական
Հայա ս ա անին»
յօդուածը*)
, "(՛
ի
"*
էլ\
մշակում էր իր
նուազագոյն
ծրագիրը : Ըստ
ա
յգ ծրագրիդ
Հա յկական
Հարցը
ամենից
աո ա V
ել ամենից շատ
հււղայ|ւ(1 հարց
է , բուն , պատմական
Հայաստա–
նի Հողերի
վրայ ապրող
ժողովուրդի
Հողազրկման եւ
քայքայման
Հարց : Ա՝ իւս
Հարցերը
Հ
ա
ր ստաՀ
ա
ր
ո
ւթ ի լն , Հալածանք
ժամ
ա–
նա կա
լ ո
ր ^ անցողիկ
երեւո յթնեբ են կապուած
քրգութեան
կեն­
ցաղի եւ թուրք
պաշտօնէութեան
ապիկարութեան
,
կայսրութեան
Հնամենի
վարչութեան
Հետ
| «Ինչ վ ե ր ա բ ե ր ա ծ է մուլթ-էգիմօեոի–
կապալառուների հարսաահարուր-իւններին — հարկերի ծանրու–
ր-եանը, որոնցով կ ողո պ ա ւում է մշակ դասը, ինչ որ վ եր ա բ երո ւմ
է գանագան բռնակալների եւ դ է ր է բ է գ ին ե բ ի
կ եղե ք ո ւմնե րին,
մենք համա րո ւմ ենք ա յ դ բ ո լ ո րը ժամանակաւոր անկարգութ-իւն–
նեբ, որոնցից ազաա չեն մն ո ւ մ նոյնիսկ մահմե դ ա կ անները ե ւ ո–
բոնք Թ ո ւ ր ք ի ա յի ընդհանուր բ ա րենորո գ ումների ժամանակ մի ա յն
* ) «
Տ ա ճ կ ահայք » , 1913, Վիեննա :
կարող են կ արգի եւ օրինաւորուր-եան մէջ դ րո ւ ել » :
Մնայունը
49
Fonds A.R.A.M