-
238 -
վերք երբ
բ֊սուել
Էին
լայն ա ր ե ր ան
(
մ Է Օսմանեան
եւ
թե
պ արսկա կան
աշխար
^ ո ւ Հ
երբ
կ ովկ֊սսե
՛՛՛
Ն
Հալ ու֊ ֊
քմիւՆլչ
Հերոսաբար
կո֊ւու
մ՝ եր
պարսից
բռնակալու
.
թեան
գէմ
՛
Ներսէս
ՀՀշաարակեցու֊
աււա^նոբգութե
աւ/բ
է
երբ
Հիւսիսիս
ու֊ աբե֊մուաքից,
Հղօր–
քրիսաոՆեալ
պե
աութիւններից
գ ր ե թ է աՆըեգՀաա
աեղում՝
էիՆ ս պ ա ռ ֊
ՆաէիրՆ երՆ ու, Հ ա րւ ա Տնեբր
Հ,իւ անգ
ւ/արգոէ
Ա
պ ա ր ա ֊
ՆոցիՆէ
րբ վերջապէս*
իր աչ րի առաՀ– իր գաբ
՛
ս
լոր
ԳՐ
ա
ցէ՝"\
յՊ՚^Ր՝
Լ
ա
ԲՔ
՚
ս ո
Ն ական
րմ՝բո ս ա
սա
ո ո ւս\\\ ե ր ո վ
իմ
Օ
թ ափու, մ՝ էր միանգամ՝
րնգ֊/իշա
օստ/աՆեաՆ
բոն
աա❁֊,
աս՛ա ու
լու֊հ
ր •*,
*
կոլն
Հ այրենաս
էր
ոգիՆ
ու շասբժումբ
գ ա Ն գ ա ղ
ե
ե րկչուո
քալլե րով
֊
ՀանապարՀ
էր
Հարթում՝
ՀասլկակասՆ
Հօբիղօննեբում՝
Հ "՚ յ կ ղ ե բ ի թեւերի
վրար
|–<– ^Հայ
կղեր**
ասելով*
պիւոի
Հասկանանք
ղ էիւ ա ֊
լ
որա պէս
||՚խիթար
աբբայի
Հոգևոր
գ ե ր գ ա ս ա անլւ ։ \ ք ւ ֊
բօպալում՝
Հասաաաւեչոէի
Հւ
֊
Հիւղեր
արձակելով
գէպի
Հ այ բեՆիրի
այլ ե այլ կողմեր. Ա՝խ իթ ա ր ե աՆ
շւսրմոլմբ^
կաբելի
Է ասել,
փոթորկեց
Հալ
կղերի
բոր բոսն
ահ
՚
ճաՀի՚ճո,
ասղգեց, անաար ակոլս
է
ե լուսաւորչական
կգերի
փրայ< խթանեց
նրան
ես
կամաց֊
կամաց
գ է պ ի
գորե
,
գ է պ ի ա գ գ աշէ ն աշխ ա ա անք է
1\
բրա
ն սե
եր ե ա բա ասւե
լի
Հայ կղերական
անա֊
պա ար
ՀՐխիթ արեան
այգ
կենսարար
օ էիաղի սի
շուրԼրէ
՚
Հ-արեբ
շարունակ
աղօթքի
ե ա պաշխարՀ
ու թե ան
գա֊,
սա կարգ ր իր ձեւուի ե
յուսա
Հ աա
մաքառել
Էր
բռնա֊
աիրող
Հ օրգան
երի
՚
էէժ,
ապրել
էր ե ապրեցրել
իր
Fonds A.R.A.M